Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Η ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

τρομακτικά είναι απόψε δίπλα στη θάλασσα
βλέπω τις αστραπές να φωτίζουν τη θάλασσα
και ταράζομαι λιγάκι!
δεν είναι πως φοβάμαι τις καταιγίδες
αυτές ποτέ δε με τρόμαξαν!!
μα να,
είναι αυτή η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα
που κάνει την καρδιά μου ν' ανησυχεί για τα σύννεφα
που κάνει την καρδιά μου ν' ανησυχεί για τα πουλιά
που κάνει την καρδιά μου ν' ανησυχεί...

Silena 18/2/2011



Τα παιδάκια που παίζουν στ' ανοιξιάτικο δείλι μια ιαχή μακρυσμένη -

τ' αεράκι που λόγια με των ρόδων τα χείλη
ψιθυρίζει και μένει,

τ' ανοιχτά παραθύρια που ανασαίνουν την ώρα,
η αδειανή κάμαρά μου,
ένα τραίνο που θα 'ρχεται από μια άγνωστη χώρα,
τα χαμένα όνειρά μου,
οι καμπάνες που σβήνουν, και το βράδυ που πέφτει
ολοένα στην πόλη,
στων ανθρώπων την όψη, στ' ουρανού τον καθρέφτη,
στη ζωή μου τώρα όλη...

Κώστας Καρυωτάκης