Παρασκευή, 4 Φεβρουαρίου 2011

ΤΟ ΟΝΟΜΑ



σα τη στιγμή που ενώ δεν το περιμένεις
ένας προβολέας πέφτει πάνω στη ζωή σου
και τη φωτίζει
έτσι μοιάζει το βλέμμα σου
τρομάζεις, κρύβεις το πρόσωπο με τις παλάμες
τα δάχτυλα πολεμούν να σταματήσουν τα σύννεφα

σα τη στιγμή που ένωσες τις λέξεις
για να φτιάξεις μια φράση
μια φράση χωρίς κανένα νόημα
έτσι μοιάζει το παραλήρημά σου
μα το νερό παρασύρει τα γράμματα
κι οι λέξεις σκορπούν
ταξιδεύουν
προς τη θάλασσα...
κι εσύ?
ξεχνάς για πάντα τ' όνομά σου!

Silena 4/2/2011