Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ

ολομόναχη
περπατώ ξυπόλυτη
μέσα στο πυκνό δάσος

ψάχνω για χαμένα όνειρα

μα το δάσος είναι πυκνό
τόσο πυκνό

ούτε μια μικρή υποψία φωτός
δε μπορεί να τρυπώσει
μέσα από τα πυκνά φύλλα των δέντρων

νιώθω το ψιθύρισμα του ανέμου
μακριά
και τα ουρλιαχτά των λύκων
κοντά

φοβάμαι
μα το φόβο νικάει η ελπίδα
να δω το φως του φεγγαριού
να ξαναβρώ τα χαμένα όνειρα

και ναι
να ένα ξέφωτο
ολόφωτο απ' το φεγγάρι
και να
όλα τα χαμένα μου όνειρα
τριγύρω από μια μεγάλη φωτιά
να με περιμένουν!!
πλησιάζω και τους χαμογελώ...

Silena 25/1/2011