Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

ΜΙΑ ΦΙΛΙΑ ΠΟΥ ΑΝΤΕΧΕΙ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

χθες, έπειτα από μια δύσκολη μέρα
γύρισα σπίτι με διάθεση...σκοτεινή

όταν χτύπησε το τηλέφωνο

μια φωνή που είχα καιρό ν' ακούσω
μου ξύπνησε θύμησες παλιές
μου θύμησε πόσο απλό είναι
να βρεις τη γαλήνη
και να νιώσεις όμορφα

ήταν χρόνια πριν
που καθόμασταν σε ακρογιαλιά
και κείνη έπαιζε τη φυσαρμόνικα
μόνη σε μια άκρη

πλησίασα κι άρχισα να σιγοτραγουδώ
στο ρυθμό
κι ένιωσα τέτοια γαλήνη μέσα μου
όπως η θάλασσα που μόλις τα αφρισμένα κύματα κοπάσουν
ηρεμεί, γαληνεύει κι ονειρεύεται

έτσι γεννήθηκε μια φιλία πολύ δυνατή στο χρόνο

κι άρχισα πάλι να τραγουδώ
αυτό το όμορφο τραγούδι
κι άρχισα πάλι να γαληνεύω