Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

ΚΙ Ο ΚΟΣΜΟς ΤΟΣΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟς...



πρόσωπο λευκό
χρώμα δανείζεται
από το ολόγιομο φεγγάρι
και μοιάζει ακόμα πιο χλωμό

μάτια μαύρα
σα κάρβουνα σβηστά
βαθιά κοιτάζουν
προσπαθούν
το σκοτεινό μυστήριο
του έρωτα
να ξεδιαλύνουν

χέρια απαλά
άτολμα μα δυνατά
απλώνονται να φτάσουν
τα όνειρα που έμειναν σβηστά

κι ο κόσμος τόσο απέραντος...

Silena 6/1/2011