Σάββατο, 1 Ιανουαρίου 2011

ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ



σε μια στιγμή ταξίδεψα
σε δρόμους δίχως τέλος

σε μια στιγμή το φόβο έσβησα
μα έμεινε η σκιά του να με οδηγεί
σ' άγνωστους λαβύρινθους

παίζοντας το παιχνίδι των αριθμών
απολαμβάνοντας το παιχνίδι των αισθήσεων
χρωματίζοντας το παιχνίδι των εικόνων

ξεχάστηκα κι εγώ να κοιτάξω πίσω
κι άφησα να κυλήσει το δάκρυ
σε λάθος μάγουλα
μα...ξεχάστηκα
σαν το παιδί που παρασύρθηκε
απ' το ατέλειωτο παιχνίδι του
πίσω από αόρατα δέντρα
πίσω από χλωμές υποσχέσεις
ξεχάστηκα
κι άφησα ένα χαμόγελο
να πετάξει μακριά
να μου φέρει μηνύματα
που ποτέ δεν έφτασαν μέχρι εδώ
σφιχτά κλείνω στα χέρια μου από τότε
τη σιωπή, να μη προδώσει τις λέξεις

Silena 1/1/2011