Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

BRYAN FERRY



αύρα μαγική
για να μαγεύει τις ανήσυχες υποσχέσεις
για να χαρίζει της νύχτας όλα τ' αστέρια
για να ακροβατεί μαζί με την ψυχή μου
στο σύμπαν του ονείρου μου

Silena 30/11/2010

QUEDATE AQUI



η γλυκειά ύπνωση της γαλήνιας πληρότητας
η αισθαντική φωνή που νανουρίζει το φόβο
το κενό που αγγίζει τις νότες, κι αυτές ριγούν

SCHERZO



είναι η αγάπη
ένα πουλί
πετάει ψηλά
κοιτάζει χαμηλά
στροβιλίζεται με τους ανέμους
παίζει με τα σύννεφα κρυφτό
χαμογελά, χαρίζει φως

είναι η αγάπη
ένα πουλί
τρέμει στο κρύο
φοβάται μη μείνει μόνη
και παγώσει με το πρώτο χιόνι

είναι η αγάπη
μια στιγμή
μια αιωνιότητα

είναι η αγάπη..
αγάπη

silena 30/11/2010

Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

NOCTURNE



μέσα απ' το θολό τζάμι της σκέψης μου
κοιτάζω
αφήνομαι να ξεχαστώ σε άσκοπες ονειροπολήσεις
για ώρα πολύ
κι έπειτα ξεκινώ να τραγουδώ
να
κάτι σαν αυτό
κι έπειτα ξεκινώ ατίθασο χορό
στροβίλισμα των αστεριών τον είπες!

silena 29/11/2010

GEORGE BENSON for ever



this is the most divine music, that makes me fly high!!!

ΤΡΩΤΗ MOY ΨΥΧΗ



άσε με, τα χέρια να βουτήξω στους λυγμούς
άσε με, τα μάτια μου να κλείσω με της νύχτας την αναπνοή
άσε με, να κυλήσω, να ματώσω, να χαθώ

τα ίχνη θα σβήσω μετά
τίποτε κανείς δε θα καταλάβει
η απουσία μου δεν θα εκληφθεί σα γεγονός σημαντικό
και κάπου...εκεί, στα ψιλά θα προσπεράσει τον καιρό

τρωτή μου ψυχή
γιατί να δακρύζεις με την πρώτη βροχή!!

Silena 29/11/2010

MADRUGADA AGAIN



ευχαριστώ τον vitamin που μου το θύμισε!

Dr JOHN

MADRUGADA



i'm sailing away
to a mystic paradise
where nobody can reach me

i'm sailing away
to my secret sea garden
where flowers smell magic

i'm sailing away
to the unseen happiness
of wonderful mind games

am i in a dream?
am i in an illusion?

where am i?
I can dimly see!

silena 29/11/2010

PEARLS



μαργαριτάρια
δάκρυα

ήλιοι
φωτιά

σκοτάδι
σιωπές

άνθρωποι
ψυχές

Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

Τ' ΑΣΤΕΡΙΑ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΑΜΕ



Δεν ήσαν περαστικοί κομήτες
ούτε καν στιγμιαίοι διάττοντες
τ’ αστέρια που ονειρευτήκαμε –
το πολύ καύτρες μέσα στη νύχτα
απ’ τα τσιγάρα που τινάζαμε
κι η πύρινη τροχιά τους
μόλις που πρόφταινε να λάμψει.
Αυτό το λίγο ήταν που γέμιζε τη ζωή μας
κι αν κάποτε μιλούσαμε για θάνατο
με σιγουριά τον βάζαμε γι’ αργότερα.

Τίτος Πατρίκιος

MANOS HADJIDAKIS



συγκλονιστικός Χατζιδάκις!
κι ακόμα ένα γιατί όσο κι αν ακούω, να ξεδιψάσω δε μπορώ!

WALTZ



σ' ένα βαλς σαν αυτό θα αφεθώ
στα χέρια σου θα λικνιστώ
θα ερωτευτώ
θα μαγευτώ
θα ονειρευτώ
κοριτσίστικα όνειρα
παιδιάστικα και φωτεινά
τα μάτια μου σπίθες θα πετούν,
όμοια με μάτια παιδικά
όταν το δώρο παίρνουν στα χέρια
και βιάζονται πολύ ν' ανακαλύψουν
τις ιστορίες, τα ταξίδια, τις μάγισσες, τα ξωτικά...
που μέσα στα παιχνίδια υπομονετικά περιμένουν
να ζωντανέψουν μόλις ένα χέρι παιδικό τ' αγγίξει!

silena 28/11/2010

Düşüncə



for all of you and especially for Sonsprinter!

AMADO MIO



αυτό είναι για τους αγαπημένους μου φίλους, αναγνώστες, συνοδοιπόρους σ' αυτή τη μοναδική περιπέτεια που οι άνθρωποι ονομάζουμε ΖΩΗ...

MIDNIGHT BLUES



μπορεί να μην είναι μεσάνυχτα, μα το τραγούδι είναι ταξιδιάρικο και sentimental...
Δημήτρη, σ' ευχαριστώ πολύ, είναι υπέροχο πραγματικά!

Σάββατο, 27 Νοεμβρίου 2010

I WILL SURVIVE



το άκουσα στο ραδιόφωνο και θυμήθηκα τα χρόνια που το χόρευα με πάθος, ήταν ένα από τα αγαπημένα μου ...σας το χαρίζω!

LeRoi Jones (Amiri Baraka)

Preface to a Twenty Volume Suicide Note













Μετά από λίγο, θα 'χω συνηθίσει στον τρόπο που
ανοίγει η γη και με τυλίγει
Κάθε φορά που βγάζω περίπατο το σκύλο
Ή στην πλατύγυρη γελοία μουσική που τη γεννάει ο άνεμος
Σαν τρέχω κυνηγώντας ένα λεωφορείο —

Τα πράγματα έτσι έφτασαν εκεί.

Και τώρα, κάθε νύχτα μετρώ τ' άστρα,
Και κάθε νύχτα, φτάνω στον ίδιο αριθμό.
Κι όταν αυτά δε θέλουν να βγουν για να μη μετρηθούν
Μετρώ τις τρύπες που αφήνουν.

Κανένας πια δεν τραγουδάει.

Κι ύστερα, χτες το βράδυ, ανέβηκα στις μύτες των ποδιών μου
Στην κάμαρα της κόρης μου και την ακούω
Με κάποιον να μιλά, και όταν άνοιξα
Την πόρτα, δεν ήτανε κανένας...
Ήταν μονάχα αυτή γονατισμένη
Και κύτταζε τα σταυρωμένα χέρια της.

LeRoi Jones (Amiri Baraka)
Μετάφραση: Ρίτα Μπούμη-Παπά

Πηγή: http://allilografia.blogspot.com/

BELLE & LES ETOILES



έχασε το δρόμο η αθωότητα
και το παιδί
τρομαγμένο
μεγάλωσε ξαφνικά

έγινε σοβαρό
σκυθρωπό
στεγνό
έχασε τη χαρά

εκεί πιο πέρα
το χάος
να χαμογελά ειρωνικά
στις ερωτήσεις
του παιδιού που μεγάλωσε βίαια

μόνο όταν αυτά τα μεγάλα μάτια
αντικρύζουν τ' αστέρια
θυμούνται
αναπολούν
νιώθουν
ορίζουν ξανά...
την ομορφιά

silena 27/11/2010

DEEP DEEP DESIRE



σύννεφα στροβιλισμοί αχνοί
ψίθυροι τρυφεροί
και το χέρι σου να κρατά το δικό μου
και να το κάνει δικό του
και η ματιά να βαθαίνει το βλέμμα μου
και να γίνεται αυτή το βλέμμα

όνειρο? δε μπορώ να πω
ίσως βαθιά πολύ βαθιά επιθυμία!

Silena 27/11/2010

THE SHAPE OF MY HEART



οι συνήθεις ύποπτοι
της λήθης
είμαστε
κι αυτή η τρελή φωτιά
που με κυνηγάει κάθε βράδυ στα όνειρά μου
πόσο με καίει το πρωί!
κι αλλάζει το σχήμα της καρδιάς μου
αιχμηρό και άχρωμο
δίχως νότα καμιά να το συντροφεύει
δίχως πνοή καμιά να το ανασαίνει
μόνο μια ομίχλη ... αγγλικής επαρχίας!

Silena 27/11/2010

Παρασκευή, 26 Νοεμβρίου 2010

PASCAL COMELADE & PJ HARVEY



γιατί όλα τόσο γρήγορα να φθείρονται
να ξεθωριάζουν
δίχως ούτε μια στιγμή να σκεφτούν
τον πόνο, την αγωνία, την απόγνωση, τη μοναξιά
των ανθρώπων με το στεγνό πρόσωπο και το άδειο βλέμμα?
κομμάτια ψυχής μαζεμένα σε μια γωνιά
ξερά φύλλα του δέντρου που φύτεψα
μα το νερό κυλάει ακόμα...

Silena 26/11/2010

ΕΠΙΘΥΜΙΕς ΑΝΑΠΝΟΕς



ταξίδεψα τα μάτια μου
μ' αέρα δυνατό
τα έμαθα ν' αντέχουν
τα δάκρυα
τη βροχή
τον ουρανό το σκοτεινό

μα ακόμα κι αν προσπάθησα πολύ,

να τιθασέψω την καρδιά μου
δεν κατάφερα

κι έτσι αναπνέω
το πάθος,
τη φωτιά,
την ένωση,
το χωρισμό
τη δύναμη
το σπαραγμό
την έκσταση...

επιθυμίες που ανακυκλώνονται
μαζί με τις στιγμές
φέρνουν στο φως σκέψεις σαγήνης
τις φανερώνουν αίφνης εμπρός μου
γυμνές και ντροπαλές
δίχως κραυγές υστερικές
μα μόνο με τη γλύκα που κρύβει
του έρωτα ο στεναγμός!

Silena 26/11/2010

WAITING FOR THE DREAM



βυθίζω τον πόνο στο λήθαργο
χαμογελώ στον ήλιο
στριφογυρνώ με τα χέρια απλωμένα
να φτάσω τα πουλιά
γίνομαι ήχος γνώριμος για να χωρώ
μες στη φωνή σου
και δεν ξεχνάω να πιω
απ' την πηγή του ονείρου
τ' όνειρο το πιο όμορφο
το πιο λυτρωτικό...

silena 26/11/2010

SPARKLE



μέσα στο σκοτάδι σκεπάζω τη φωτιά
το όνειρο μη διώξει
και τρομάξει τα σύννεφα

διάφανη γίνομαι κι εγώ
για να μπορώ να αναπνέω
ουρανό

το σκίρτημά μου, με δάκρυα ποτίζω
ανθεκτικό να'ναι στο χρόνο
με χάδι τρυφερό, το βλέμμα σου αγγίζω
λάμψη απόκοσμη μέσα στη χώρα της σκιάς

Silena 26/11/2010

Πέμπτη, 25 Νοεμβρίου 2010

ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΟΤΑΜΙΑ - JORGE LUIS BORGES




Είναι τα ποτάμια  του Jorge Luis Borges

Είμαστε ο χρόνος. Εκείνη είμαστε η περίφημη
παραβολή του Σκοτεινού Ηράκλειτου.
Είμαστε το νερό, όχι το σκληρό διαμάντι,
αυτό που χάνεται, όχι αυτό που μένει.
Είμαστε το ποτάμι κι ο Έλληνας εκείνος
που κοιτάζεται στο ποτάμι. Η αντανάκλασή του
αλλάζει στο νερό του εναλλασσόμενου καθρέφτη
στο κρύσταλλο που αλλάζει σαν τη φωτιά.
Είμαστε το μάταιο προκαθορισμένο ποτάμι
όπως κυλά προς τη θάλασσα. Το σκέπασε η σκιά.
Όλα μας αποχαιρετούν, όλα μακραίνουν.
Η μνήμη δεν εξαργυρώνει το νόμισμά της.
Και ασφαλώς κάτι υπάρχει που απομένει
και ασφαλώς κάτι υπάρχει που θρηνεί.

Μετάφραση: Δημήτρης Καλοκύρης

ΣΕ ΧΡΟΝΟ ΑΧΡΟΝΟ



σε χρόνο άχρονο,

εκεί θα σε συναντήσω

στην παραπλάνησή σου
θ' αφεθώ

μέσα στο βλέμμα θα χαθώ

κι ο ουρανός,
μάρτυρας πιστός της φλόγας μου
τ' αστέρια του θα κρύψει
να μη τα δω και ξεχαστώ

και το φεγγάρι,
στο ασήμι τη ματιά θα ντύσει
και στη σιωπή την αγκαλιά

για να υπάρχει η φλόγα άσβεστη
με τους ανέμους θα μιλήσει
να ησυχάσουν πια

και για σκεπή μας στοργική
τα σύννεφά του θα φωνάξει
να μας θωπεύουν τρυφερά

Silena 25/11/2010

MESSAGE IN A BOTTLE



για τα μηνύματα που είναι κλεισμένα
σε μπουκάλι
και κανείς δε τα βρήκε
και νιώθουν μόνα
μα ακόμα κι όταν παλιώσουν
εκεί θα περιμένουν
στωικά
γιατί το φως υπάρχει
για να φωτίζει τις γραμμές
για να ζεσταίνει τις καρδιές
για ν' ανακυκλώνει μνήμες και στιγμές...

silena 25/11/2010

BJöRK

αυτό διάλεξα για να χαρίσω στις Κατερίνες της καρδιάς μου...που γιορτάζουν σήμερα (με πρώτη και καλύτερη τη γιαγιά μου! που αγαπώ ιδιαίτερα)

CRISTINA BRANCO



η πιο "βαθιά" μας διάσταση
άγνωστη στους άλλους μοιάζει
και όσο πιο δυνατό το φως
τόσο οι σκιές μεγάλες!
μα η γύρω μου σιωπή
τόσο δυνατά κραυγάζει
να λεφτερωθεί
σαν το παιδί που θέλει
να βγει απ' την κοιλιά
να δει το φως
τ' όνειρο να γευτεί
κι ας προδωθεί!

Silena 25/11/2010

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

LAGRIMAS DE ORO

you are not guilty my love that the world is so ugly...

HISTORIA DE UN AMOR



Εσύ
ιστορία μιας κυνηγημένης σκιάς
δε με τρομάζεις
η καρδιά μου είναι κοντά σου
ακούει τους στεναγμούς
χαρίζει τους παλμούς
κινεί τον ουρανό
για να μπορείς εσύ
να υπάρχεις

κι όταν το φως
τις μνήμες σβήσει
τότε η σκιά στα ξαφνικά
αποκτάει
κορμί
καρδιά
μάτια
φωνή
γίνεται εσύ
γίνεται εγώ
γίνεται έρωτας...

Silena 23/11/2010

MADREDEUS



fire and dreams come together!!

PERHAPS..



αιώνιος ο έρωτας,
ανεξάντλητος

ζει κι αναπνέει στων ανθρώπων τις ψυχές
το ανεκπλήρωτο του νου γεμίζει

μαγεύει την καρδιά
το βλέμμα αιχμαλωτίζει
αιφνιδιάζει τη σιωπή

τα χνάρια ακολουθεί
τ'απροσδιόριστα
που άφησε η ζωή για όσους έχασαν το δρόμο!

Silena 23/11/2010

Δευτέρα, 22 Νοεμβρίου 2010

HENRY MACINI



όμορφη μελωδία
ταιριαστή με τη μέρα αυτή
που τα σύννεφα παίζουν κρυφτό με τον ήλιο
και χαμογελούν μαζί του
και κρατούν και λίγη λάμψη
από τ'αστέρια της νύχτας!

Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010

SILVER MOON



στ' ολόγιομο φεγγάρι χαρισμένο
στ' ασήμι
στη ζωή
σε μένα και σε σένα..

THE GREAT GIG IN THE SKY



αυτό θα' θελα να το χαρίσω στους αναγνώστες μου που ριγούν όταν ακούνε αυτή τη φωνή
στους αναγνώστες μου που νιώθουν τους κραδασμούς του απείρου και δεν απορούν!!

ναι η ζωή είναι το άπειρο μέσα στο οποίο κολυμπάμε ανύποπτοι!!
κι εκεί θα σας συναντήσω κι εγώ!

7 ΑΛΗΘΕΙΕς



αγωνιώδης λυγμός
στο άκουσμα της λύπης
απεγνωσμένος στεναγμός
στο τελευταίο ανάγνωσμα της νιότης
που πέρασε και στο γύρισμά της
δεν αναγνωρίστηκε από κανέναν...

GORAN BREGOVIC



λαμπερός ο ήλιος,
με τις πυρωμένες του αχτίνες
να ζεσταίνουν το δέρμα
και την ψυχή..

ΜΙΑ ΑΧΤΙΔΑ ΟΝΕΙΡΟ



σκιές που στήνουν τελετουργικό χορό
κάτω από του ολόγιομου φεγγαριού το φως
φαντάσματα να με ξυπνούν
τις άυπνες νύχτες μου
κι εγώ ν' αγγίζω
το ευαίσθητο
το διάφανο
το σιωπηλό
λαμπύρισμα των ματιών σου
και να σωπαίνω
και να μαζεύομαι σε μια γωνιά
πουλί τρομαγμένο από την καταιγίδα
και να τρέχω ξοπίσω σου
μήπως και προλάβω να πιάσω
μια αχτίδα όνειρο

Silena 21/11/2010

Σάββατο, 20 Νοεμβρίου 2010

HEY YOU!



Hey you ! out there in the cold
Getting lonely, getting old, can you feel me

Hey you ! Standing in the aisles
With itchy feet and fading smiles, can you feel me

Hey you ! don't help them to bury the light
Don't give in without a fight.

Hey you ! out there on your own
sitting naked by the phone would you touch me

Hey you ! with your ear against the wall
Waiting for someone to call out would you touch me

Hey you ! would you help me to carry the stone
Open your heart, I'm coming home

But it was only a fantasy
The wall was too high as you can see
No matter how he tried he could not break free
And the worms ate into his brain.

Hey you ! out there on the road
Always doing what you're told, can you help me

Hey you ! out there beyond the wall
Breaking bottles in the hall, can you help me

Hey you ! don't tell me there's no hope at all
Together we stand, divided we fall.

Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

IMAGINARY GIRL



σα τη φωνή
την αόρατη
χιλίων χρόνων απουσίας

σα το άγγιγμα
το ανεπαίσθητο
σα την πνοή των φαντασμάτων

σα τη γαλήνη
της σιωπής
που καλεί να κλείσεις τα μάτια σου
για πάντα...εσύ της φαντασίας μου δημιούργημα!

Silena 19/11/2010

ΑΔΥΝΑΜΙΑς ΑΠΟΔΟΧΗ...



αφήνομαι στα χέρια σου
δίχως τίποτα πια να ρωτώ
ανοίγω την καρδιά μου
κι αν πληγωθεί ξανά
πάλι εκεί
θα επιστρέψει,
το ξέρω αυτό καλά
και λέω ναι
στον εαυτό μου,
αδυναμία πες το ή αποδοχή
και λέω ναι
στη μέγιστη συγκίνησή μου
που συνταράζει την ψυχή
και κομματιάζει τη στιγμή
που ξύπνησε η μνήμη

Silena 19/11/2010

DIANNE REEVES



χθες και σήμερα βρίσκεται στην Αθήνα, η εκπληκτική αυτή jazz singer και είναι γι' απόψε μια μοναδική μουσική πρόταση!! για τους λάτρεις του είδους φυσικά!

Απολαύστε κι αυτό...

ΜΟΝΙΚΑ



από τα πιο τρυφερά και αισιόδοξα τραγούδια που έχω ακούσει... το αγαπώ πάρα πολύ και κρατώ κάποιους στίχους, έτσι, για δύναμη !

You're my brightest sun
You're my crystal sea
You're my loudest rhythm
Beats inside my heart
I will make you laugh
I will make you fly to the shinny skies where
Where well live in happiness

THE FOUNTAIN




όλα είναι δυνατά,
αν πιστεύεις πως είναι!

Πέμπτη, 18 Νοεμβρίου 2010

THE CRYING GAME



επτά πέπλα
σκεπάζουν την ψυχή
η βροχή
διαπερνάει την σκέψη
το δάκρυ
αποκαλύπτει το λυγμό
ξαφνικές ματιές
απρόσιτες επαφές
ένα αλλόκοτο κλάμα
της φωτιάς που έσβησε
μια θερμή αγκαλιά
της φωτιάς που θέριεψε

Silena 18/11/2010

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

DOWN MY WAY



έχασαν τη φωτιά τα μάτια
έτρεξαν στο καταφύγιο του νου
να βρουν σιωπή
δε θέλουν ήλιο
θέλουνε σελήνη
ασημένια
μες στο μυστήριό της να χαθούν
να ξεχαστούν
και στην απατηλή διήγησή της
τη φωτιά που έχασαν
να ξαναβρούν

silena 17/11/2010

ΖΗΤΑΕΙ ΘΕΑΣΗ Η ΨΥΧΗ..



ένα δώρο,
το μεγαλύτερο,
η ζωή
όμορφη, ανεκτίμητη
όσο σκληρή και δύσκολη
κι αν είναι στιγμές στιγμές

τραγωδία να περνάς
και να μην την ακουμπάς

ζητάει θέαση η ψυχή
και η ζωή συμμετοχή
δίχως ενδοιασμούς και φόβους
μόνο χαμόγελο
και αγκαλιά ανοιχτή
για να δεχτεί, ν' ανακαλύψει
να αγαπήσει, να ερωτευτεί

στο απραγματοποίητο
να δώσει την πνοή

silena 17/11/2010

ΑΠΟ ΠΟΥ Ν' ΑΡΧΙΣΩ..

Αλλά από πού ν' αρχίσω; Ο κόσμος είναι τόσο τεράστιος, θ' αρχίσω με τη χώρα που γνωρίζω καλύτερα, τη δική μου. Η χώρα μου όμως είναι τόσο μεγάλη! Θα' ταν καλύτερα ν' αρχίσω με την πόλη μου. Η πόλη μου όμως είναι κι αυτή  μεγάλη. Θα' ταν καλύτερα ν' αρχίσω με το δρόμο που μένω. Όχι: με το σπίτι μου. Όχι: με την οικογένειά μου. Δεν πειράζει, θ' αρχίσω με τον εαυτό μου.

Elie Wiesel
Souls on Fire

Ο ΚΟΣΜΟς ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟς



αξίες που χάθηκαν
στο στεγνό τοπίο της ισοπέδωσης
στο λαίμαργο κουτί των πληρωμένων ονείρων
στην ασταμάτητη αγορά και πώληση ελπίδας

σκέψεις που δεν πρόλαβαν να γραφτούν σε χαρτί
λυγμοί που δεν πρόλαβαν να γίνουν δάκρυα
κι εμείς!
να κοιτάζουμε άπρακτοι θεατές των πεπραγμένων
να προσπαθούμε,
μα η απογοήτευση έχει πολύ βαθιές ρίζες
κι η πίστη δεν ονειρεύεται ούτε πωλείται
η καθαρότητα του νου δε λεκιάζεται με τηλεοπτικά σποτάκια
ούτε χάνεται με πλύσεις εγκεφάλου από βρώμικες συνειδήσεις
ούτε ξεχνάει τα περασμένα ιδανικά

αστείες αναζητήσεις θα πείτε
και θα κοιτάξετε ξανά τα χέρια σας
κι αν είναι γεμάτα, θα τα τραβήξετε με φθόνο μακριά
αν είναι άδεια, θα τα κρύψετε στις τσέπες βιαστικά

μα εγώ δε θα πάψω ποτέ να πιστεύω και να αγωνίζομαι
για τον κόσμο που ονειρεύομαι και ελπίζω...

silena 17/11/2010

IMAGINE



IMAGINE

Imagine there's no Heaven
It's easy if you try
No hell below us
Above us only sky
Imagine all the people
Living for today

Imagine there's no countries
It isn't hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace

You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will be as one

Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people
Sharing all the world

You may say that I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will live as one

Τρίτη, 16 Νοεμβρίου 2010

ΧΑΘΗΚΑ



Χάθηκα μέσα στους δρόμους που μ' έδεσαν για πάντα,
μαζί με τα σοκάκια, μαζί με τα λιμάνια.
Χάθηκα γιατί δεν είχα τα φτερά και είχα εσένα Κατινιώ,
γιατί είχα όνειρα πολλά και το λιμάνι,
και το λιμάνι είναι μικρό γιατ' είμ' πάντα μόνος
και θα 'μαι πάντα μόνος

μουσική: Μίκης Θεοδωράκης - στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης

ΦΟΒΑΜΑΙ - ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

δεν έζησα τα συγκλονιστικά γεγονότα του Πολυτεχνείου το 1973 μα δεν ξεχνώ, έστω κι από διηγήσεις!
η μνήμη πρέπει να ψάχνει να βρει, πρέπει να ρωτάει να μάθει, πρέπει να είναι στην πρώτη σειρά! και ποτέ να μην ξεχνά ή ν' αδιαφορεί για τους αγώνες και το αίμα τόσων νεκρών που πάλεψαν για μια καλύτερη ελεύθερη ζωή, που πάλεψαν για μας, χωρίς εμάς!



Φοβάμαι
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
«Δώστε τη χούντα στο λαό».

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που σου 'κλειναν την πόρτα
μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που γέμιζαν τις ταβέρνες
και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια
κάθε βράδυ
και τώρα τα ξανασπάζουν
όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
και έχουν και «απόψεις».

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.

Το ποίημα «Φοβάμαι» γράφτηκε τον Νοέμβρη του 1983 και δημοσιεύτηκε στην εφημ. Αυγή.

ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΟΡΑΣΗΣ









painting by Dan Earle


Μου λέει ο φίλος μου ο ζωγράφος "Εάν ζωγραφίζω

Είναι επειδή δεν θέλω πια να βλέπω. Ζήτω η τύφλωση!

Πληρώνω κάθε εικόνα με τα μάτια μου

Ο θάνατός μου ήταν τα παιδικά μου χρόνια

Το σκοτεινό δωμάτιο. Το φως κάτω από την πόρτα

Αναμένοντας την εκχείλιση. Τρόμος λευκός.

Πώς να κρύψω την νύχτα μου στο καταφύγιο της μέρας;

Ο θάνατος επιβεβλημένη οπτασία· η ζωή ελεύθερες φιγούρες

Άφησέ με φως να φύγω στην σκιά σου

Σε παθογόνες ζώνες  χωρίς εγώ.."

HEINER MULLER

ALWAYS

με τα μαγικά δάχτυλα της αγαπημένης μου Aziza Mustafa Zadeh...συνεχίζω το ταξίδι, πάντα!

SUSPENDED STEPS



τρέμουν τα βήματα
ανεβαίνουν τη μορφή σου
κατεβαίνουν τη σκιά σου
καταρρέουν στην ανάμνησή σου

τρέμει το βλέμμα
χάνει ξαφνικά το φως
και ψάχνει
σαν πλανήτης ετερόφωτος
κάποια ελπίδα φωτός
στο σύμπαν του..
το άγνωστο

Silena 16/11/2010

HATE vs LOVE



τρίβω το πάτωμα
με όλη μου τη δύναμη
να καθαρίσει
και σα να τρίβω την ψυχή μου μοιάζει
να γίνει ξανά λευκή
και σα να τρίβω τη μνήμη μου μοιάζει
να θυμηθεί ξανά

έτσι μοιάζει,
με συνωμοσία των χεριών και του μυαλού
σκοτεινή, σκληρή, ανένδοτη
μα δείχνω επιείκεια
γιατί...
αγαπώ τα χέρια μου
αγαπώ το μυαλό μου
και ξέρω πως το μίσος
μόνο με αγάπη το νικάς!

Silena 16/11/2010

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010

OVER THE VALLEY

η ομορφιά κρύβεται παντού
αρκεί
να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά
και την καρδιά σου έτοιμη
να την υποδεχτεί...

Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

JUST A JAZZY GOODNIGHT

JAZZ & PAINTINGS



φαντασιώσεις πλασματικής ελευθερίας
γιατί
αναρωτιέμαι
πότε είμαστε ελεύθεροι
αν όχι μόνο στα όνειρά μας!
έτσι ονειρεύομαι
ονειρεύομαι πολύ,
κάθε στιγμή
και ζωγραφίζω
ζωγραφίζω με δυνατές πινελιές
τις δυνατές συγκινήσεις
και ζωγραφίζω
με ασαφείς πινελιές
τις ασαφείς εξηγήσεις
και ξεκουράζω τη μνήμη μου
για να υπάρχει και αύριο!
ίσως τη χρειαστώ για να υπάρχω κι εγώ....

silena 12/11/2010

EMPTY WORDS

"Είναι η εξομολόγησή μου, κι αν δε λέω τίποτα, είναι που δεν έχω τίποτα να πω. Τι μπορεί δηλαδή να εξομολογηθεί κανείς που να αξίζει τον κόπο ή που να είναι χρήσιμο; Αυτό που μας έχει συμβεί, είτε συνέβη σ' όλον τον κόσμο είτε μόνο σ' εμάς. Στην πρώτη περίπτωση δεν έχουμε τίποτα το καινούριο να πούμε, στη δεύτερη κανείς δεν μπορεί να το καταλάβει."
Fernando Pessoa

YELLOW SUBMARINE



γι' αυτό κι εγώ, αποφάσισα οριστικά
να επιβιβαστώ στο... κίτρινό μου υποβρύχιο
και να φύγω μακριά από την πόλη που κάθε μέρα βρέχει!!

δεν έρχεστε κι εσείς?

ΛΥΠΗ



μια απίστευτη λύπη έχει πλημμυρίσει την καρδιά μου σήμερα
και τρέχει βιαστικά λες να προλάβει να φτάσει σε κάθε γωνίτσα
διαπερνάει κάθε πόρο του κορμιού μου, της σκέψης μα και της ψυχής

και πώς νικάς τη λύπη? στ' αλήθεια δεν ξέρω
πώς ανακαλύπτεις ξανά το χαμόγελο στις άκρες των χειλιών?
κρύβεται καλά
γιατί το αγαπημένο του παιχνίδι είναι το κρυφτό!!
είναι κι αυτή η βροχή που μου γεμίζει τα μάτια μου δάκρυα...

silena 12/11/2010

THE SHINING



τις βροχερές μέρες
αχτίδες φτιάχνω με το μυαλό
αχτίδες φωτεινές
να διαπερνούν τα πυκνά σύννεφα
να φτάνουν ως την ψυχή των χλωμών ανθρώπων
και να τη ζεσταίνουν...

PINK MARTINI



στην πόλη της νύχτας ζω
όπου ποτέ δεν ξημερώνει
μέσα στο σκοτάδι στα μάτια μου δημιουργώ
σκιές ανύπαρκτες, για να πιστέψω πως υπάρχει φως
σπίθες φωτιάς, να ζεσταθώ και την καρδιά μου να ζεστάνω
ήχους απρόσιτους, να ξεχαστώ...

silena 12/11/2010

Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

BEGGIN'



ικέτης του ρυθμού
δονήσεις κάτω από τα πόδια μου
μαλλιά ν' ανεμίζουν, δίχως σημασίες κρυφές
βλέμμα χωρίς στόχο

ικέτης του ονείρου
απαλή επαφή
ξέφρενη στιγμή
σιωπή...

silena 11/11/2010

ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ



αυτοσχεδιασμοί
με τις εικόνες στον τοίχο απλωμένες
με τους ήχους ελεύθερους να ξεσηκώνουν την ψυχή
με το κορμί να αναδεύει του ρυθμού τις προτροπές

αυτοσχεδιασμοί
μακριά από της λογικής τις προσταγές
μακριά από τις καθημερινές στιγμές
μακριά... στης φαντασίας τον πλανήτη
που αγαπώ!

silena 11/11/2010

FAREWELL



σαν άγγελος πέταξες
ψηλά,
είχες στ' αστέρια
μυστική συνάντηση
και να
χορεύεις, πάλλεσαι
στης αναπόλησης τους μαγικούς ρυθμούς
άπειρο κάλλος
άπειρο δέος
ψίθυροι και γητειές..

silena 11/11/2010

BUENA VISTA SOCIAL CLUB

σήμερα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικός Κόσμος οι υπέροχοι...

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

KISS & THRILLS & PHOTOGRAPHS

μια υπέροχη φωνή, ένα αγαπημένο τραγούδι και οι μοναδικές φωτογραφίες της εξαιρετικής φωτογράφου από το Μεξικό Flor Garduño, δημιουργούν τον τέλειο συνδυασμό που ακολουθεί!


CLOSE YOUR EYES



με τα μάτια κλειστά
πολλά μπορούν να συμβούν
εκπλήξεις
ψίθυροι
αιθέρια αγγίγματα
και πολλά πολλά ονειρικές πτήσεις
μη με ρωτήσετε για πού!

για όπου ο καθένας μας ονειρεύεται...

MEMORIES



για τις όμορφες αναμνήσεις που αναπολούμε...

KEMAL - Μάνος Χατζιδάκις

Ακούστε τώρα την ιστορία του Κεμάλ, ενός νεαρού πρίγκηπα της ανατολής, απόγονου του Σεβάχ του Θαλασσινού, που νόμισε οτι μπορεί ν' αλλάξει τον κόσμο. Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων...

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΧΟΡΟς



είναι ο χορός των συναισθημάτων
που ελεύθερα απλώνονται στο χώρο
ύστερα από τόσων χρόνων τη σιωπή

πόσα πολλά έχουν να πουν!

άκου τους πιο κρυφούς μας λογισμούς
πώς ανασαίνουν
πώς αναδιπλώνονται
πώς ανατέλλουν!

πώς δίχως χρώμα ζωγραφίζουν
μία καρδιά
δύο καρδιές
............
πολλές καρδιές

δυνατοί παλμοί από μάτια ζωντανά,
απόκοσμοι παλμοί από θύμηση παλιά
παλμοί δοξαριού, μυστικά παλλόμενου

και η ψυχή μου πάλλεται κι αυτή μαζί τους

αναγεννιέται
φεγγάρι γίνεται
ασημόχρωμη η ουσία της,
ρευστή,
σα τη μουσική που πίνω κι ευφραίνομαι

silena 10/11/2010

ΤΟ ΒΑΛΣ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ



"Πάνω απ’ όλα η ψυχή", φώναζες δυνατά

"Πάνω απ’ όλα η ελπίδα", διατυμπάνιζες κουνώντας νευρικά τα χέρια σου

Κι εγώ ανάμεσα στο πλήθος ν’ ακούω τις ιαχές τα χειροκροτήματα και να απορώ πόσο πολύ έχει ο άνθρωπος την ανάγκη ν’ακούσει με λέξεις τις ψευδαισθήσεις του!
Πολλές φορές ήρθα κι εγώ στις περίφημες διαλέξεις σου περί ψυχής, πολλές φορές άκουσα τις επαναλήψεις της απελπισμένης σου προσπάθειας για επιβεβαίωση.
Όμως, κουράστηκα πια, να ακούω από χείλη στεγνά, την ελπίδα να πουλιέται τόσο φτηνά! Κουράστηκα πια να σ' ακούω να μιλάς για τα αδιέξοδα του νου και για την δυνατότητα του ανθρώπου, όταν εσύ ο ίδιος είχες πετάξει από πολύ καιρό τη ζωή σου στα σκουπίδια.
Βαρέθηκα τις ψεύτικες «πολύτιμες» συμβουλές για κάθε περίπτωση!
Βαρέθηκα το σκοτάδι σου, βαρέθηκα το θάνατο.

Θα προτιμήσω τη ζωή, το φως, τον αέρα. Θα προτιμήσω την αέναη κίνηση της θάλασσας αντί της στατικότητας και της επανάληψης των ίδιων κενών εκφράσεων. Πομπώδης ήσουν πάντα, πεινασμένος για το χειροκρότημα ενός τσούρμου ανίδεων που θέλουν να παραδοθούν άνευ όρων στη νύχτα που εφηύρες για να μοιάζεις πιο συγκλονιστικός, μυστικιστικός, άρρητος!

Όλες αυτές τις σκέψεις μου’ φερε η βροχή που με ανακούφιση δεχόμουν πάνω στο πρόσωπό μου. Την άφηνα να ποτίσει το βαθύ λαβύρινθο του νου και να ξεπλύνει την αλμύρα από τα δάκρυα.
Δε θέλω πια δάκρυα, σου το’ πα?
Θέλω χαμόγελο στα χείλη, αληθινό χαμόγελο. Θέλω φως στο μυαλό μου, θέλω ήλιο, ζεστασιά. Θέλω ελπίδα στο βλέμμα μου, θέλω ζωή. Όχι θάνατο. Μια αγκαλιά τρυφερή, μα πάνω απ’ όλα αληθινή.
Μου μοιάζεις με κρεμασμένο που αφού κρεμάστηκε εκλιπαρεί την παρουσία του σωτήρα που θα κόψει το σκοινί.
Η ζωή όσο σκληρή και αποτρόπαια κι αν φαντάζει πολλές φορές, είναι φωτεινή. Δε μπορεί να τη μεταδώσει τη ζωή ο κρεμασμένος που έκανε πράξη την απελπισία. Που έκανε κήρυγμα το τέλος, που βούτηξε μέσα στο αίμα της απόγνωσης και προσπαθεί τώρα να αποδράσει μέσω των λόγων του, των πυρωμένων…

Ναι, είμαι θυμωμένη με τα ψεύδη ανθρώπων που δεν ονειρεύτηκαν ποτέ κι όμως συνεχίζουν να σμιλεύουν όνειρα πάνω στα πτώματα των αδαών που πίστεψαν τα λόγια τα ωραία πλην όμως θεωρητικά!

Ναι, υπάρχουν τόσα και τόσα που με θυμώνουν όταν ο όχλος ζητωκραυγάζει τον πόνο, τη μιζέρια, την εγκατάλειψη, τη δυστυχία. Δε μπορεί να ζητωκραυγάζεις τη δυστυχία γιατί αυτό ένα πράγμα μπορεί να σημαίνει. Το Τέλος!

Γι’ αυτό περπατάω τόσες ώρες στη θάλασσα. Γιατί κρύβει μέσα της ζωή. Κινείται συνεχώς, δε μένει ποτέ στατική, δεν επιτρέπει ποτέ στο όνειρο ν’ αναπαυθεί, γιατί τα όνειρα δεν ξεκουράζονται. Έχουν έργο μπροστά τους. Έχουν δουλειά, να δημιουργούν όνειρα, να καθαρίζουν τη σκέψη, να δίνουν την ελπίδα που κάποιοι σαν εσένα, που μόνο για θάνατο μιλούν, στέρησαν από τους ανθρώπους. Μείνε εκεί να απολαμβάνεις το χειροκρότημα του όχλου των αδαών που έκαναν το θάνατο όνειρο!

Προτιμώ την τύφλωση. Σε βοηθάει να στρέφεσαι προς τα ενδότερα, να ξεδιαλύνεις τα ψεύτικα λόγια από τις αλήθειες. Σε βοηθάει να χορεύεις καλύτερα, αυτό το βαλς των...ματιών με το καθαρό βλέμμα.
Προτιμώ τους ήχους που με παρασέρνουν στα ταξίδια τους χωρίς να ματώνουν τη συνείδηση, τα χέρια, τα κορμιά.
Προτιμώ τη γαλήνη, την αρμονία την ομορφιά από το παντοτινό σου σκοτάδι.

Silena 10/11/2010

ΑΚΡΟΒΑΣΙΑ



σχήματα ακαθόριστα
μέσα στην ομίχλη της σκέψης
ιδέες από όνειρα φτιαγμένες
ήχοι μαγικοί

με μάτια κλειστά ζωγραφίζω
φωτιές, βροχές,
αγγίγματα ανεπαίσθητα

με μάτια κλειστά ψάχνω ποιές λέξεις
θα κλέψω απ' τη σκοτεινή μου φύση
δίχως να καταλάβει η λογική
τη μικρή μου ακροβασία...
δε θα ήθελα ποτέ να την τρομάξω!

silena 10/11/2010

TUS MANOS de Pablo Neruda



Poema Tus Manos de Pablo Neruda
Cuando tus manos salen,
amor, hacia las mías,
¿qué me traen volando?
¿por qué se detuvieron
en mi boca, de pronto,
por qué las reconozco
como si entonces, antes,
las hubiera tocado,
como si antes de ser
hubieran recorrido
mi frente, mi cintura?

Su suavidad venía
volando sobre el tiempo,
sobre el mar, sobre el humo,
sobre la primavera,
y cuando tú pusiste
tus manos en mi pecho,
reconocí estas alas de paloma dorada,
reconocí esa greda
y ese color de trigo.

Los años de mi vida
yo caminé buscándolas,
subí las escaleras,
crucé los arrecifes,
me llevaron los trenes
las aguas me trajeron,
y en la piel de las uvas
me pareció tocarte.
La madera de pronto
me trajo tu contacto,
la almendra me anunciaba
tu suavidad secreta,
hasta que se cerraron
tus manos en mi pecho
y allí como dos olas
terminaron su viaje.

Poem Your Hand by Pablo Neruda
When your hands go out,
love, toward mine,
what do they bring me flying?
Why did they stop
at my mouth, suddenly,
why do I recognize them
as if then, before,
I had touched them,
as if before they existed
they had passed over
my forehead, my waist?

Their softness came
flying over time,
over the sea, over the smoke,
over the spring,
and when you placed
your hands on my chest,
I recognized those golden
dove wings,
I recognized that clay
and that color of wheat.

All the years of my life
I walked around looking for them.
I went up the stairs,
I crossed the roads,
trains carried me,
waters brought me,
and in the skin of the grapes
I thought I touched you.
The wood suddenly
brought me your touch,
the almond announced to me
your secret softness,
until your hands
closed on my chest
and there like two wings
they ended their journey.

Τρίτη, 9 Νοεμβρίου 2010

WERONIKA



μες στην ομίχλη χάνονται
μαζί

ζωή και θάνατος
κύκλος
δίχως τέλος
δίχως αρχή
μόνο μία κραυγή ...

είναι το πάθος για ζωή?

THE ALEPH - Jorge Luis Borges

(απόσπασμα)
Στο κάτω μέρος της σκάλας, προς τα δεξιά, είδα μια μικρή, ιριδίζουσα σφαίρα, που ακτινοβολούσε σχεδόν ανυπόφορα. Στην αρχή, νόμισα ότι περιστρεφόταν, αργότερα κατάλαβα ότι η κίνηση αυτή ήταν μια οφθαλμαπάτη, η οποία οφειλόταν στις ιλλιγιώδεις παραστάσεις που ενέκλειε η σφαίρα. Η διάμετρος του Άλεφ θα πρέπει να ήταν δύο ή τρία εκατοστά, αλλά μέσα του ήταν ο σύμπας ο κοσμικός χώρος, χωρίς την παραμικρή σμίκρυνση.


Κάθε πράγμα (ας πούμε, το γυαλί του καθρέφτη) ήταν άπειρα πράγματα, γιατί το έβλεπα πεντακάθαρα απ' όλα τα σημεία του σύμπαντος. Είδα την πολυπληθή θάλασσα, είδα την αυγή και το δειλινό, είδα την κοσμοπλημμύρα της Αμερικής, είδα έναν ασημένιο ιστό αράχνης στο κέντρο μιας μαύρης πυραμίδας, είδα έναν κόκκινο λαβύρινθο (ήταν το Λονδίνο), είδα μάτια κοντινά, ατέλειωτα, που με κοίταζαν εξονυχιστικά "ως εν κατόπτρω", είδα όλα τα κάτοπτρα του πλανήτη και δεν καθρεφτιζόμουν σε κανένα, είδα σε μια αυλή της οδού Σολέρ τα ίδια πλακάκια που είχα δει πριν τριάντα χρόνια στο χολ ενός σπιτιού στο Φράι Μπέντος, είδα τσαμπιά και χιόνι και καπνό, είδα φλέβες μεταλλείων και υδρατμούς, είδα ανάκυρτες ερήμους του Ισημερινού και κάθε κόκκο από την άμμο τους, είδα στο Ίνβερνες μια γυναίκα που δεν θα ξεχάσω ποτέ, είδα την ατίθαση κόμη, είδα το αγέρωχο κορμί, είδα έναν καρκίνο στο στήθος, είδα ένα κύκλο ξεραμένο χώμα σ'ένα πεζοδρόμιο, εκεί οπού ήταν κάποτε ένα δέντρο, είδα μια έπαυλη στο Αδρογκέ, ένα αντίτυπο της πρώτης αγγλικής μετάφρασης του Πλίνιου, εκείνης δηλαδή του Φίλιμον Χόλαντμ, είδα με μιας το κάθε γράμμα τής κάθε σελίδας (όταν ήμουν μικρός, απορούσα που τα γράμματα ενός κλειστού βιβλίου δε χάνονταν τη νύχτα και δεν ανακατεύονταν μεταξύ τους), είδα ταυτόχρονα τη νύχτα και την μέρα, είδα ένα ηλιοβασίλεμα στο Κερέταρο που έμοιαζε ν΄αντανακλά το χρώμα ενός ρόδου στην Βεγγάλη, είδα την κρεβατοκάμαρα μου άδεια, είδα σ'ένα εργαστήριο του Άλκμααρ μια υδρόγειο ανάμεσα σε δυο καθρέφτες που την πολλαπλασίαζαν επ'άπειρον, είδα άλογα που ανέμιζαν οι χαίτες τους, σε μια όχθη της Κασπίας, ξημερώνοντας, είδα τον λεπτό σκελετό ενός χεριού, είδα τους επιζώντες μιας μάχης να στέλνουν καρτ-ποστάλ, είδα σε μια βιτρίνα του Μιρζαπούρ μια ισπανική τράπουλα, είδα κάτι φτέρες να ρίχνουν την λοξή τους σκιά στο πάτωμα ενός θερμοκηπίου, είδα τίγρεις, έμβολα, βίσονες, πλημμύρες και στρατιές, είδα όλα τα μυρμήγκια που υπάρχουν στην γη, είδα έναν περσικό αστρολάβο, είδα σ' ένα συρτάρι του γραφείου (τρέμω και που το γράφω) κάτι επιστολές χυδαίες, απίστευτα λεπτομερείς, που είχε στείλει η Μπεατρίς στον Κάρλος Αρχεντίνο, είδα ένα λατρεμένο μνημείο στο Τσακαρίτα, είδα το αποκρουστικό λείψανο αυτού που τόσο ηδονικά υπήρξε κάποτε η Μπεατρίς Βιτέρμπο, είδα την κυκλοφορία του σκοτεινού μου αίματος, είδα το πλέγμα του έρωτα και τη μεταμόρφωση του θανάτου, είδα το Άλεφ απ'όλα τα πρίσματα, είδα την Γη μέσα στο Άλεφ και, ξανά μέσα στην Γη το Άλεφ, και μέσα στο Άλεφ τη Γη, είδα το πρόσωπο μου και τα σωθικά μου, είδα το πρόσωπο σου και ζαλίστηκα και έκλαψα, γιατί τα μάτια μου είχαν δει αυτό το μυστικό και επαγωγικό πράγμα που οι άνθρωποι έχουν καπηλευθεί, τ'όνομα του, μα που κανένας από αυτούς δεν το 'χει δει ποτέ: το ασύλληπτο σύμπαν.

Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Μτφ: Αχιλλέας Κυριακίδης


THE LOUNGE LIZARDS



ο ήχος που ντύνω σήμερα την καλημέρα μου....

SCARY CHILDREN



τα τρομαγμένα παιδιά
έχουν τα μάτια τους κλειστά
και με τα χέρια τους το πρόσωπό τους κρύβουν

δε φτιάχνουν κάστρα
μόνο θεριά
απόκοσμα, τρομακτικά

τα τρομαγμένα παιδιά
ξυπνούν τις νύχτες
από όνειρα κακά
και ψάχνουν αγκαλιά

κι όταν το φύσημα του ανέμου ακούσουν
κλείνουν τ' αυτιά
μα έχουν μόνο δύο χέρια

τα μάτια μένουν ανοιχτά
τα μάτια κρύβουν το σκοτάδι
μα η καρδιά χτυπά
το ίδιο δυνατά με τη δικιά μου

silena 9/11/2010

Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

ΚΙ ΕΠΕΙΤΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΗΣΑ..



κι έπειτα μελαγχόλησα
έτσι, με τα νήματα τυλιγμένα γύρω μου

γυρνάω γύρω-γύρω
τρομαγμένη
πασχίζω να ελευθερωθώ

να μπορώ να πετάξω
να μπορώ να ανασάνω θάλασσες
και ήλιους
και φεγγάρια
να μπορώ... τις κυκλοθυμικές μου πινελιές
να τις κρατήσω μόνο για τον ύπνο μου, τον πιο βαθύ!

Silena 8/11/2010

IF I WERE A RICHMAN



ένα μικρό "σχόλιο!" περί εκλογών, περί φτώχειας και άλλων....δαιμονίων!!!!

LET'S FACE THE MUSIC AND DANCE

αυτή είναι η συμβουλή ...της ημέρας αυτής που λάμπει (τουλάχιστον στην Αθήνα)! ευτυχώς ο ήλιος δεν έχει ακόμα κουραστεί από την ανθρώπινη ανοησία και απερισκεψία, συνεχίζει ακόμη να δίνει απλόχερα το φως, τη θέρμη, τη ζωή...

ROSES



το βλέμμα γύρισα
να δω τη ζωή
και η καρδιά
μου χαμογέλασε
το λουλούδι της σκέψης
άνθισε... ξανά
θύμηση του απρόβλεπτου
που έχει η ζωή!

Silena 8/11/2010

Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010

LA FOULE



πολύ σκληρό είναι να αισθάνεσαι τη χώρα σου έτσι! το φτωχό συγγενή της Ευρώπης....
απόψε βλέποντας τα διάφορα panels (όπως καταλάβατε δεν άντεξα να δω πιο πολύ!) αναρωτήθηκα το προφανές, ενδιαφέρεται τελικά κανείς γι' αυτή τη χώρα που κάποτε ήταν η κοιτίδα του πολιτισμού και σήμερα το μόνο που μας έμεινε είναι να το διατυμπανίζουμε και..." τίποτα καλύτερο" που λέει κι ο γιος μου, ο μεγάλος. Ίσως κι εγώ να μοιάζω ή να νιώθω όμοια με την τρελή του χωριού, στ' αλήθεια δεν ξέρω πια....
Είναι πολύ σκληρό να μην έχεις ελπίδα, μα πιο σκληρό είναι να μην έχεις αξιοπρέπεια...

silena' s σκέψεις

TOTAL ECLIPSE OF MIND



μισό, σε ένα
λύπη, στη χαρά

φυτεύω αστέρια
μα η ελπίδα ξενυχτά

γιατί το φως
φεύγει μακριά?

μισό, σε ένα
φλόγα, μέσα στο νερό

κι εγώ να απορώ
πώς ακόμα υπάρχω!

silena 7/11/2010

BALANESCU QUARTET



αέρινο, σχεδόν ...αγγελικό
από τις πιο delicate μουσικές που έχω ακούσει...

KYMA



θυμωμένο κύμα η σκέψη μου
με σηκώνει ψηλά ή με ρίχνει στο χάος
να δει αν θα τα καταφέρω ξανά!

λυπημένο κύμα το βλέμμα μου
αλλάζει χρώμα όταν το δάκρυ μου πιει
και δακρύσει

σκοτεινό κύμα η ανάμνηση
ψάχνει διέξοδο, ψάχνει βυθό
να χάσει τη λήθη ή να χαθεί μέσα σ' αυτή

κατάλευκο κύμα η αθωότητά μου
πληγώνεται κάθε στιγμή
πιστεύει και πλανεύεται σαν το μικρό παιδί
και μ' ένα φύσημα του ανέμου, άνεμος γίνεται
και σ' ακολουθεί

silena 7/11/2010

ON CHILDREN by KAHLIL GIBRAN



"On Children" by Kahlil Gibran...
Your children are not your children.
They are the sons and daughters of Life's longing for itself.
They come through you but not from you,
And though they are with you yet they belong not to you.

You can give them your love but not your thoughts,
For they have their own thoughts.
You can house their bodies but not their souls,
For their souls dwell in the house of tomorrow,
which you cannot visit, not even in your dreams.
You can try to be like them,
but try not to make them like you.
For life goes not backward nor tarries with yesterday.

You are the bows from which your children
as living arrows are sent forth.
The archer sees the mark upon the path of the infinite,
and He bends you with His might
that His arrows may go swift and far.
Let your bending in the archer's hand be for gladness;
For even as He loves the arrow that flies,
so He loves also the bow that is stable.

Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010

TANGO PASSION

εκτός "έδρας" κάνω απόψε τις αναρτήσεις μου, αλλά δε μπόρεσα ν' αντισταθώ στον πειρασμό της γραφής! τρεις ολόκληρες μέρες χωρίς λέξεις, χωρίς μουσική, χωρίς νοητικά ταξίδια, μοιάζουν πάρα πολλές!! μ' ένα tango σας προτείνω ένα ταξιδάκι μέχρι το Μπουένος Άιρες..

ALMA



ονόμασα τη μέρα
νύχτα
το χρόνο μου μεγέθυνα
μια θάλασσα στιγμές η ζωή

τη δίψα μου ποθώ
μες στο φεγγάρι σου να σβήσω
και στον παράδεισο της σκέψης σου
να ταξιδέψω για άλλη μια ζωή

αχόρταγη
με πύρινο το βλέμμα
να ψάχνω την αστείρευτη
της γνώσης σου πηγή


κι η πείνα μου
λεπτό με το λεπτό να μεγαλώνει
σαν την ανάγκη του παιδιού
για ένα φιλί

silena 6/11/2010

NORAH JONES

RIGHT TO BE WRONG



το σώμα απεγνωσμένα αναζητά
φιλιά φωτιά
άγγιγμα τρυφερό
την αγκαλιά σου να κρυφτεί
από ερμηνείες σκοτεινές
λόγια κενά
και προδοσίες..

silena 6/11/2010

HURT



έτσι πονάνε οι λέξεις
όταν πέφτουν απ' τα χείλη σου
δίχως να τις σκεφτείς

έτσι πονάει η ψυχή
όταν το βλέμμα στρέφεις μακριά
ξεχνάς, γελάς, δεν ψάχνεις
μόνο μιλάς
και προσπερνάς τις εύθραυστες σιωπές μου

έτσι πονάει το πρόσωπο της λύπης
όταν το δάκρυ κυλάει, καίει
θυμάται...

silena 6/11/2010

Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2010

HINDI ZAHRA



με μαροκινές ρίζες μα με παρισινό "αέρα", έντονα επηρεασμένη από τον Django Rheinhardt και την Billie Holiday, μου προκαλεί μια ιδιαίτερη συγκίνηση. Θεωρώ πως η ομορφιά αυτής της αγαπημένης μου φωνής, κρύβεται στην απλότητα και την γλυκύτητά της...

REEL LIFE



αύριο, οι Cinematic Orchestra, θα είναι στην Αθήνα

ένας ιδιότυπος μα πολύ γοητευτικός συνδυασμός jazz, electronica, soul και lounge που σε καλεί να μοιραστείς τη μουσική τους περιπέτεια...

ΔΟΡΥΦΟΡΟς ΣΟΥ ΔΙΑΦΑΝΟς



έτσι γύρω σου θα γυρνώ
δορυφόρος
της ανεπανάληπτης στιγμής
της σιωπηλής επιθυμίας
της ηδονικής κραυγής

έτσι γύρω σου θα γυρνώ
δορυφόρος
να κλέβω λίγο φως
να φωτίζω τη νύχτα μου
να σκορπώ τους φόβους

έτσι γύρω σου θα γυρνώ
δορυφόρος σου
διάφανος και σιωπηλός..

silena 5/11/2010

Η ΔΙΑΝΟΙΑ ΤΗς ΛΗΘΗΣ...




Η διάνοια της λήθης
ερμηνεύει την παρτιτούρα της λήθης
στα πλήκτρα πάνω της μνήμης.

Ο πρίγκιπας είναι ή ο μονάρχης
που δεν αναγνωρίστηκε
από το σύστημα ισχύος της ανάμνησης.

Η παρτιτούρα της ανάμνησης
δε χρειάζεται κανέναν να την ερμηνεύσει.
Την παρτιτούρα της ανάμνησης
την ερμηνεύει κι ο ίδιος ο άνεμος.

Το έργο της λήθης
αποδεικνύει πόσο εύκολο είναι να θυμάσαι
και πόσο δύσκολο να ξεχνάς.

Η λήθη σωρεύεται
σαν δακτύλιος στις ρίζες.
Η ανάμνηση δεν είναι παρά ένα όνειρο
ιδιαιτέρως βαρύ
της λήθης.

Robero Juarroz


Μτφ. Έλενα Σταγκουράκη

I WANT THE WORLD TO STOP



μέσα στο πλήθος τρέχω
δεν κοιτάζω μπροστά
μα μέσα μου
και ξαφνικά
φωνάζω δυνατά
"σταματήστε τον κόσμο"
δε θέλω ν΄ακούω πια κραυγές
δε θέλω τις πληγές
θέλω το φως
τον ήλιο

τώρα το πλήθος με κοιτάζει
τρελή θα λένε είναι αυτή
και προσπερνάνε δεικτικά...

silena 5/11/2010

THE VERY THOUGHT OF YOU



οι σκέψεις γίνονται θάλασσες
τα χέρια γρήγορα κινώ
να μη πνιγώ
μες στο βυθό τους

οι σκέψεις γίνονται πουλιά
με παίρνουνε μακριά
από τα γκρίζα σύννεφα
τις αστραπές του νου

οι σκέψεις γίνονται παιδιά
που μου χαμογελούν γλυκά
με παίρνουν αγκαλιά
μου δίνουνε φιλιά

silena 5/11/2010

Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

Quizas Quizas



είπες, πως να πετάξω δε μπορώ
κι όμως πετάω
είπες, πως τ' όνειρο τέλειωσε πια
κι όμως μέσα στο όνειρό μου ζω και ταξιδεύω
είπες, πως οι σταγόνες στέγνωσαν
όμως τις νιώθω στο κορμί μου ακόμα

silena 2010

SO BRIGHT NIGHT!



μια νύχτα ήταν
σκοτεινή σαν τις άλλες
μα για μένα
μια νύχτα μαγική

τόσο φως σε μια στιγμή!
τόση συγκίνηση σε ένα άγγιγμα!
τόσο πάθος σε μια ματιά!
τόσα πολλά σε μια αγκαλιά!

silena 4/11/2010

STRANGE WEATHER

ό,τι πρέπει για τις περίεργες εποχές που ζούμε....





Will you take me across the Channel
London Bridge is falling down
strange, a woman tries to save
more than a man will try to drown
and it's the rain that they predicted
it's the forecast ev'ry time
the rose has died because you picked it,
I believe that brandy's mine
And all over the world
strangers talk only about the weather
All over the world it's the same,
it's the same

And the world is getting flatter
and the sky is falling all around
oh, and nothing is the matter
for I'll never cry in town
and a love like ours, my dear,
is best measured when it's down
and I never buy umbrellas
cause there's always one around

And you know that it's beginning
and you know that it's the end
once again we are strangers
as the fog goes rolling in
and all over the world
strangers talk only about the weather
All over the world it's the same,
it's the same

VLADIMÍR HOLAN - Η χορεύτρια



Η χορεύτρια

Η πραγματικότητα είσαι η μόνη
που με το πλήθος των ονομάτων της
επ’ ουδενί διαψεύδονται σύλληψη, κύηση, φύλλο…
Κι ίσως γι’ αυτό ακριβώς ποτέ μου δεν θα μπορούσα εγώ,
με τα μάτια μισόκλειστα, να συγκρίνω ε σ έ ν α
με την εικόνα, με τ’ άνθος, τη φλόγα, τον άνεμο…
Κι ίσως γι’ αυτό ακριβώς πάντα μου εγώ λυπόμουν
τα θεσπέσια, τα όλο υπομονή, τα γυμνά,
τα απ’ τις σκόνες του πάλκου θεοβρώμικα πόδια σου.
Κι ίσως γι’ αυτό ακριβώς πάλι μέσα μου εγώ
ανθρώπινη σε νιώθω, χθόνια, κόρη γνήσια της γης·
βαριά-βαριά δουλεύει σου η ανάσα, βαριά-βαριά,
απ’ την κοιλιά σου εκεί μέχρι τα στήθη σου επάνω,
πού ’ναι δεισιδαιμονικά
σαν καταιγίδες δίδυμες σε βαλπούργεια νύχτα.
Η δουλειά σου δεν έχει λίμνες, ούτε κύκνους…
Η μουσική όμως βρυχάται, θέλει να πιει, να καταπιεί,
Σέρνεται μαζί με το βοστρυχένιο λυκόφως των κινήσεών σου,
Φτάνει στις όχθες του ιδρώτα σου,
Ενόσω εγώ –που ψέματα δεν είπα ποτέ– σε κοιτώ,
Χωρίς να τ’ αξίζω, και λέω πως όλο σου εσένα το κορμί
Είναι ό λ ο, π α ν τ ο ύ, μοναχά για φιλιά, για φιλιά, για φιλιά.
Εσύ το πετάς όμως πέρα μακριά το κορμί σου,
στον αγύριστο το πετάς, στα χαμένα,
και τίποτα δεν θέλεις πλέον δικό σου,
ούτε καν το κορμί σου δεν θέλεις νά ’χεις δικό σου εσύ…

Απόδοση στα ελληνικά: Γιώργος Κεντρωτής

ALEF - Wim Mertens



μουσική να ντύνει τα κρυμμένα όνειρα, όταν κρυώνουν...

ΣΤΑΓΟΝΕς ΑΠΟΚΡΥΦΕς



σταγόνες οι αναμνήσεις
πέφτουν στο πρόσωπό μου
το δροσίζουν γλυκά κάποιες φορές
άλλες
το τρυπάνε κι αφήνουν τα σημάδια
να γίνουν αναμνήσεις ξανά

σταγόνες οι πόθοι μου
πάνω στην καυτή σάρκα
εξατμίζονται
και μουσικές αλλόκοτες
μου φέρνουνε στ' αυτιά

σταγόνες οι νότες μου
που μόλις κατάφεραν να ξεφύγουν
απ΄τις γραμμές τους
κι έτσι
δραπέτες του συνθέτη τους
ήρθαν κοντά
για να ψιθυρίσουν ήσυχα
το όνειρό τους

το όνειρό τους
να γίνουν τραγούδι κάποια μέρα
που θα τραγουδηθεί
από χείλη κόκκινα
τρυφερά
από χείλη που γεννούν επιθυμίες
απόκρυφες..
του πάθους σταγόνες κι αυτές!

silena 4/11/2010