Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

STAR DANCE



απόψε σήκωσα το βλέμμα μου
όπως κάθε βράδυ
ψηλά
στον ουρανό
όμως
απόψε
το βλέμμα μου ήταν υγρό
και αγωνιώδες

μόνο τ' αστέρια το κατάλαβαν
και χόρεψαν για μένα
μόνο για μένα
γαλήνια
νοσταλγικά
σα τα παιδικά μου όνειρα
γλυκά

χόρεψαν μόνο για μένα
και με παρέσυραν
στο φως

silena 31/10/2010

TO BUILD A HOME



για να χτίσεις ένα σπίτι
χρειάζεσαι
τούβλα
λάσπη
σίδερα
λεφτά πολλά

για να χτίσεις ένα σπίτι
χρειάζεσαι χρώμα
φως
όνειρα
κι ελπίδες

για να χτίσεις ένα σπίτι
χρειάζεσαι
καρδιά
αγάπη
εμένα κι εσένα μαζί

silena 31/10/2010

SHE

την καλημέρα μου τόσο φωτεινή όσο κι αυτή η μέρα..

Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

THE WALKABOUTS



If you want good times
I know where to look
And if you want good times I will
...................

SHINE

χωρίς λόγια...

MILK



θέλω να αδειάσω το μυαλό μου
ν' αφήσω χώρο για τον άνεμο
ν' αφήσω χρώμα για το βλέμμα
ν' αφήσω χνάρια γνώριμα
να μη χαθείς

MASTERPIECE..

έντονα επηρρεασμένη από μια άλλη ήπειρο είμαι σήμερα...
φαίνεται καθαρά νομίζω!

απολαύστε κι αυτό λοιπόν.. το θεωρώ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ

BEAUTY



η ομορφιά σίγουρα
τέτοιον ήχο και τέτοια κίνηση
πρέπει να έχει...

Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

MELODY GARDOT

μια μελωδική και πολύ αισθησιακή καληνύχτα από την Melody Gardot...

MISTERIO



ήχος bandoneon,
νύχτα,
περιπετειώδεις αποδράσεις

είναι αρκετά??

θα πρόσθετα και πολύ μυστήριο!!

DON'T LET ME BE MISUNDERSTOOD



όταν οι λέξεις παρανοούνται
τότε τη δύναμη έχουν τα μάτια
με μια ματιά μπορείς
να νιώσεις
να διαισθανθείς
να προδοθείς
να συγχωρήσεις

ΜΟΙΡΑ ΠΟΙΗΤΗ



Λεξούλες; Ναι από αέρα,

και στον αέρα χαμένες.

Άσε με να χαθώ μέσα σε λέξεις

άσε με να 'μαι ο αέρας σε δυό χείλια,

ένα φύσημα αλήτικο δίχως περίγραμμα

που στον αέρα διαλύεται.

Ακόμα και το φως στον εαυτό του χάνεται.
 
Octavio Paz

VASILIKOS



αν φύγεις...
ή αν μείνεις....

η μελωδία θα ξεπερνά την προσδοκία

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ



αναμοχλεύω αναμνήσεις
μυρωδιές, μελωδίες μαγικές
τα μάτια κλείνω
κι αφήνω την αφή
να οδηγήσει την ψυχή

όμορφος ο στεναγμός
που το άγγιγμα αφήνει
πάντα απαλά
να μη τρομάξει
της ματιάς την αθωότητα

όμορφος κι ο χρόνος
που κυλά μελωδικά
με παίρνει αγκαλιά
και με φιλά γλυκά

silena 29/10/2010

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

MEDITERRANEAN SUNDANCE



με σπανιόλικη διάθεση με πετυχαίνετε απόψε,
ακούστε λοιπόν κι αυτό το ονειρικό
αριστούργημα!!!

LA CASA DE BERNARDA ALBA



ένα... χορευτικό καληνύχτα θα είναι το αποψινό!

LA CHANSON DES RUES



ένα τραγούδι των δρόμων που περπατήσαμε,
των δρόμων που θα θέλαμε να περπατήσουμε...
ιστορίες πολλές, όμορφες ή τρομακτικές μα ιστορίες..

ένα τραγούδι
τόσο τρυφερό όσο και οι υπέροχοι διάλογοι του νου

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

INCA'S POETRY

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΗΣΗ?


Τι να σου πω για την ποίηση; Τι να σου πω γι αυτά τα σύννεφα, γι αυτό τον ουρανό; Να τα κοιτάζω, να τα κοιτάζω και τίποτ’ άλλο.

Καταλαβαίνεις πως ένας ποιητής δεν μπορεί να πει τίποτα για την ποίηση, ας τα αφήσουμε αυτά στους κριτικούς και στους δασκάλους. Μα ούτε εσύ ούτε εγώ, ούτε κανένας ποιητής, δεν ξέρουμε τι είναι η ποίηση. Είναι εκεί! Κοιτάξτε. Έχω τη φωτιά μέσα στα χέρια μου, το ξέρω και δουλεύω τέλεια μαζί της, μα δεν μπορώ να μιλήσω γι αυτή χωρίς να κάνω φιλολογία.

Καταλαβαίνω όλες τις ποιητικές τέχνες. Θα μπορούσα να μιλήσω γι αυτές, αν δεν άλλαζα γνώμη κάθε πέντε λεπτά. Δεν ξέρω. Ίσως μια μέρα να αγαπήσω πολύ την κακή ποίηση, όπως αγαπώ σήμερα την κακή μουσική, παράφορα. Θα κάψω ένα βράδυ τον Παρθενώνα για ν’ αρχίσω να τον κτίζω το πρωί και να μην τον τελειώσω ποτέ.

Στις διαλέξεις μου μίλησα κάποτε για την ποίηση, αλλά για το μόνο για το οποίο δεν μπορώ να μιλήσω είναι η ποίησή μου. Όχι γιατί δεν έχω συνείδηση του τι κάνω. Αντίθετα, αν είναι αλήθεια πως είμαι ποιητής από χάρη του θεού- ή του δαίμονα- είναι εξίσου αλήθεια ότι είμαι ποιητής χάρη στην τεχνική και την προσπάθεια, και γιατί κατέχω απόλυτα του τι είναι ποίημα».

Federico García Lorca

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

ARETHA FRANKLIN



ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι που ανεβάζει τη διάθεση
ό,τι πρέπει για ... πρωινό Δευτέρας!!!

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

OH MON AMOUR

με το τραγούδι του Christophe που μου θύμισε,
η πολύτιμη φίλη μου,
θα σας καληνυχτίσω απόψε...
και θα σας ευχηθώ μέσα απ' την καρδιά μου,
τα όνειρά σας να είναι
γεμάτα τρυφεράδα κι αγάπη

Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

MOONDANCE - VAN MORISSON

και... κάτι κλασσικό!!!

STARS AND THE MOON

κάτι διαφορετικό διάλεξα απόψε
να χαρίσω
στο φεγγάρι και τ' αστέρια...

SO MANY STARS

μπορεί να είναι πρωί
μα εγώ αστέρια ονειρεύομαι!!
γιατί είμαι μια day dreamer
και δε γίνεται να αντισταθώ
στους πειρασμούς τ' ουρανού..

ΟΡΕΣΤΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ - Η απρόσμενη







painting by Kim Roberti


Όμως
ποια να ’σαι Εσύ που αιφνιδιάζεις
—με τόση λάμψη τόση μουσική—
το σκυθρωπό βασίλειο της σιωπής μου;
Που χείμαρρος φωτός εισβάλλεις ξάφνου
σ’ αυτά τα ειρηνικά σκιόφωτα όπου
χρόνια και χρόνια τώρα συντηρώ
τις λιγοστές αναιμικές μου μνήμες;
Μ’ αυτή την εκτυφλωτική ομορφιά; Μ’ αυτή
την εκκωφαντική σου παρουσία;
Τι ανακαλεί το βλέμμα σου στη μνήμη;
Κι αυτό το αστραφτερό χαμόγελό σου
—σαν άξαφνη αστραπή σε μαύρο φόντο—
ποιο ανέφικτο υπαινίσσεται και ποιες
ακτές πέραν του χρόνου προφητεύει;

Στο φρύδι του γκρεμού με καρτερείς
και με χαμόγελο ήρεμο μου γνέφεις
ανύπαρκτα φτερά να εμπιστευθώ
παγιδευμένες πτήσεις να τολμήσω

Το άλμπουμ των αποκομμάτων, 2009
http://pampalaionero.wordpress.com/

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

MADELEINE PEYROUX

πάλι το ρεύμα του ήχου με παρέσυρε...
είναι τόσο ισχυρό
που δε μπορώ ν' αντισταθώ!

RUTH DOLORES WEISS vs NICK CAVE

με αυτό το τραγούδι διάλεξα να σας πω απόψε καληνύχτα...

με ευχές πολλές για...
όνειρα φεγγαρένια,
ακροβασίες επικίνδυνες,
βήματα αβέβαια,
αναπνοές φωτιά

κρατώ το χέρι των αστεριών
κι όπου με πάνε...



ακούστε και το original...

NOUVELLE VAGUE



υπέροχο, τρυφερό... μου αρέσει πολύ

TUXEDOMOON

one question!

JAN GARBAREK




με κλεισμένα μάτια και διάπλατα ανοιχτή την καρδιά..

ακούγεται αυτό το αριστούργημα!

SWAY



magic spell
on this gloomy day

can i change things?
i think i can!

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

JOHNNY CASH

without comments!!!

ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ - Charles Bukowski



πώς είναι η κατάσταση

πρώτα δοκιμάζουν να σε τσακίσουν με την ανυπόφορη
φτώχεια
κι ύστερα δοκιμάζουν να σε τσακίσουν με τη μάταιη
φήμη.

κι αν δεν σπάσεις
με κανένα από τα δύο
υπάρχουν οι φυσιολογικές μέθοδοι
όπως οι κοινές ασθένειες
που ακολουθούνται από έναν ανεπιθύμητο
θάνατο.

οι περισσότεροι από μας ωστόσο σπάμε πολύ πριν
απ' αυτό
όπως ήταν
κανονισμένο εξάλλου

από σεισμό
κατακλυσμό
πείνα
οργή
αυτοκτονία
απελπισία
ή απλά
από σοβαρό έγκαυμα
στη μύτη
την ώρα που ανάβεις
το τσιγάρο σου.

Charles Bukowski

THE MOON AND THE SKY

πάλι παρασύρθηκα απ' τις όμορφες μουσικές
και δε μπορώ να μην αναρτήσω την μουσική
που ακολουθεί
ύμνος στο φεγγάρι?
εσείς θα μου πείτε!

CHILDREN OF SANCHEZ - CHUCK MANGIONE

με ένα από τα εκπληκτικότερα μουσικά κομμάτια που έχω ποτέ ακούσει θα σας πω απόψε καληνύχτα...απαραίτητο θεωρώ, να το ακούσετε ολόκληρο!

μια καληνύχτα κατευθείαν απ' τα αστέρια όπως άλλωστε και η μουσική του Chuck Mangione!

A KISS TO BUILD A DREAM ON



ήδη άρχισα να σεληνιάζομαι!!!
και στέλνω γλυκό φιλί στο φεγγάρι
και χτίζω πάνω του  με ασημόσκονη
την ευτυχία

δε λάμπει υπέροχα!!!

SONG OF THE WOLF

για ό,τι μας κάνει να κλαίμε, από θλίψη ή από χαρά
για ό,τι μας κάνει να ξεχνάμε, όσα η μνήμη απορρίπτει
για ό,τι έχουμε φυλάξει μέσα μας, και δεν τα είπαμε ποτέ
για ό,τι... το φεγγάρι μας καλεί να νιώσουμε!
και το Σάββατο έχει γιορτή, έτσι ολόγιομο όπως θα το δούμε ή θα το ζήσουμε!
δίχως τους λύκους να ουρλιάζουν....



Song of the Wolf


I think I've seen you somewhere
I don't remember where
it must have been among the woods
or in my precious lonely dreams

your figure so familiar
the wind blows whispering secret
as I'm walking in the dirt
like barefoot tired and wondering why

the moon shows it's dark side
it's cold and there's no light
big clouds full of mystery
the way you look tonight
makes me cry
makes me cry

and all your joy means nothing
it's only sham and it's a shame
it really tells me nothing
can't cope with fashion, crowds and feign

my rapture is my breathing
my life just poetry to you
it's silence I rejoice in
cringing I won't waste my time

so watch me, here I'm standing
truly there's nothing left
there's nothing left but heaven above
and, mother, that's strong will to cry
makes me cry
makes me cry

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

SECRET LOVE



και κάτι πιο "υπόγειο" για... μάτια που λένε πολλά χωρίς ν' ακουστεί λέξη!
για αγγίγματα σιωπηλά,
για κρυφές επιθυμίες και
αδέσποτες σκέψεις... που έτσι στα ξαφνικά ξέφυγαν και δεν τις πρόλαβα!

THIS IS MUSIC

το άκουσα χτες βράδυ και πραγματικά με συνεπήρε...
δεν είναι εκπληκτικό??

ΜΕΛΩΔΙΑ ΤΗς ΣΤΙΓΜΗΣ



για να πάει μελωδικά αυτή η "μουτρωμένη" μέρα
για να πάει με χαρά,
εγώ χαμογελώ
δίνω φόρα στις στιγμές
ποδηλάτες αρχάριοι
να ζήσουν
να τρέξουν
ποτέ μη σταματήσουν
κι όταν πρέπει να φύγουν
έτσι
μαγικά
να εξαφανιστούν!

silena 20/10/2010

PAGANINI - YO YO MA



με μουσική περιπέτεια μοιάζει

έργο δύσκολο
όπως κι η ζωή
έργο μαγικό
όπως και τα όνειρα
μα στο τέλος
νικάει η μουσική
και μαζί της

ο άνθρωπος που επιμένει
στην πίστη του

και δεν λυγίζει ...

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

HOW HIGH THE MOON

όσο ψηλά φτάνει το φεγγάρι
τόσο κι η μουσική

ψηλά στα σύννεφα ανεβαίνω
ρίχνω ματιά κλεφτή στ' αστέρια
κι έπειτα γυρνάω κι εσένα κοιτώ

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

INTO MY SOUL

και ξέρετε βέβαια
τί έχω μέσα στην ψυχή μου,
ή το αναγνωρίζετε πια!

MIDNIGHT SUN

δεν είναι ακόμη μεσάνυχτα...

όμως διάθεση νυχτερινή
με στέλνει ταξίδι
σε άγνωστους ήλιους
που δεν φαίνονται

και συντροφιά πιστή
πάντα
η μουσική

I FEEL YOU



μουσική ... ταξίδι, πνοή... i feel it!!

MISCHA MAISKY



δεν ψάχνω για "υποψιασμένους"
θεατές
της ζωής

μα για τη ζωή την ίδια..

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

WILD is the WIND



μαζί με μια γλυκιά καληνύχτα
θα χαρίσω φιλιά κι ένα τραγούδι
σε όσους
δε σταματούν ποτέ να κυνηγούν
το όνειρο,
πετώντας πάνω στον άνεμο...

Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

PRETTY WORDS

MARIZA

θέλω να χαρίσω αυτό το συγκλονιστικό Fado...
στους πολύτιμους φίλους μου
που με εμπνέουν
με αναπνέουν
με αγαπούν
με ανακαλύπτουν ... μέσα απ΄τις γραμμές του νου

ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΠΟ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ



εκεί... κολυμπάω σήμερα!

TO LOVE SOMEBODY

φωτεινή, μελωδική καλημέρα από την καρδιά μου...

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

LA PLAGE

αυτό θα' θελα να το χαρίσω στην Πυρφόρα που μου ξυπνάει τα παιδικά μου όνειρα...

Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

CHEEK TO CHEEK



υπέροχη Jane Monheit ό,τι πρέπει για νυχτερινά ονειρικά ταξίδια αυτό το βραδάκι Σαββάτου... 

EVERYTIME WE SAY GOODBYE



Everytime we say goodbye, I die a little,
Everytime we say goodbye, I wonder why a little,
Why the Gods above me, who must be in the know.
Think so little of me, they allow you to go.
When you're near, there's such an air of spring about it,
I can hear a lark somewhere, begin to sing about it,
There's no love song finer, but how strange the change
from major to minor,
Everytime we say goodbye.
When you're near, there's such an air of spring about it,
I can hear a lark somewhere, begin to sing about it,
There's no love song finer, but how strange the change
from major to minor,
Everytime we say goodbye.

Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010

QUIET NIGHTS OF QUIET STARS



μια ονειρική διασκευή για "ευαίσθητα" αυτιά!
ειδικά αφιερωμένο στους ... daydreamers!!!

εδώ το original...

ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2010

από την αναγνώστρια η παρακάτω ανάρτηση...

Το νόμπελ λογοτεχνίας 2010

Επιτέλους! Κι ένα νόμπελ που διαβάζεται! Υπέροχος ο Λιόσα τόσο στο "Η γιορτή του τράγου" όσο και στο "Το παλιοκόριτσο".
 
Πώς και γιατί μπορεί να ενδιαφέρει τον αναγνώστη μια ιστορία που διαδραματίστηκε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, σ' έναν άλλο κόσμο, σε μια άλλη εποχή; Τι μας νοιάζει εμάς για τις περιπέτειες και τις τύχες, τα βάσανα και τους καημούς ανθρώπων της Δομινικανής Δημοκρατίας που καλά-καλά δεν ξέρουμε πού βρίσκεται; Κι όμως εδώ έγκειται η αξία της μεγάλης λογοτεχνίας. Το τοπικό γίνεται παγκόσμιο, ό,τι έγινε σε μια εποχή καθίσταται διαχρονικό, τα πρόσωπα μιας άλλης χώρας, ενός άλλου πολιτισμού, μιας άλλης εποχής, γίνονται φορείς δικών μας σκέψεων και συναισθημάτων.

Σκέψεις που (όχι για πρώτη φορά) έκανα διαβάζοντας με αμείωτο ενδιαφέρον από την πρώτη ίσαμε την τελευταία σελίδα το μυθιστόρημα του Μάριο Βάργκας Λιόσα "Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥ" ( Καστανιώτης, 2002), που το αναζήτησα μετά που διάβασα "Το παλιοκόριτσο". (Το "Η πόλη και τα σκυλιά" , που θεωρείται κλασικό πια έργο της Λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας, και που το είχα διαβάσει πριν χρόνια, δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση-ίσως δεν ήμουν αρκετά ώριμη γι' αυτό).

Χρειάζεσαι λίγο χρόνο για να εξοικειωθείς με την τεχνική του Λιόσα σ' αυτό το βιβλίο. Εξελίσσεται σαν τρία διαφορετικά ρεύματα που κυλούν και εκβάλλουν στο ίδιο ποτάμι. Ξεκινά με την Ουρανία Καβράλ, κόρη του γερουσιαστή, υπουργού και στενού συνεργάτη του διχτάτορα Τρουχίλιο, η οποία το 1996 γυρίζει ύστερα από απουσία 35 χρόνων (είναι τώρα 49) στη γενέτειρά της, τον Άγιο Δομίνικο. Από την αρχή καθώς βλέπει τις αλλαγές στην πόλη, φαίνεται κάτι να την βασανίζει. Δεν τρέφει και τα καλύτερα συναισθήματα ούτε για την πόλη, ούτε για τον γέρο πια και άρρωστο πατέρα της. Τι κουβαλάει μέσα της, ποια αγιάτρευτη πληγή, θα το μάθουμε σιγά-σιγά με την πλήρη αποκάλυψη στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου.

Το επόμενο κεφάλαιο αρχίζει με το ξεκίνημα μιας μέρας του δικτάτορα Τρουχίλιο. Είναι η 30η Μαΐου του 1961, που θα 'ναι και η τελευταία μέρα της ζωής του, αλλά βέβαια ούτε εκείνος ούτε εμείς το ξέρουμε ακόμα. Ακολουθεί μια τρίτη οπτική στο επόμενο κεφάλαιο, με επτά "συνωμότες" που το απόγευμα της ίδιας μέρας περιμένουν εκεί από όπου ξέρουν ότι θα περάσει ο διχτάτορας, που ακολουθεί πάντα το ίδιο αυστηρό, καθορισμένο πρόγραμμα κάθε μέρα.

Η αφήγηση συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο μέχρι την τελευταία, 502η σελίδα. Ο αφηγηματικός χρόνος είναι ουσιαστικά δυο μέρες: Μια μέρα του Μάη του 1961 και μια μέρα της δεκαετίας του '90. Όμως ο δραματικός χρόνος διευρύνεται καλύπτοντας τα 31 χρόνια της δικτατορίας. Πλήθος τα πρόσωπα-αδύνατο να τα θυμάται κανείς όλα, πάμπολλες οι ανθρώπινες ιστορίες, τα πολιτικά και ιστορικά γεγονότα, η ανίχνευση των αιτίων δημιουργίας των δικτατοριών, τα ατομικά και συλλογικά δράματα. Ένα-ένα τα πρόσωπα φωτίζονται, μέσα από τους χαρακτήρες προβάλλει όλη η βασανισμένη ιστορία αυτής της μακρινής και άγνωστης για μας νησιωτικής χώρας της Καραϊβικής, προπάντων τα χρόνια της δικτατορίας. Ο διχτάτορας Τρουχίλιο (ο "Τράγος", όπως τον αποκαλούσαν, εκτός από "Ευεργέτης", "Σωτήρας" κ.λπ.) κυριαρχεί. Το περιβάλλον, οι κόλακες, οι φανατικοί "Τρουχιλικοί", το διεφθαρμένο καθεστώς, οι ευνοημένοι συγγενείς, ο πλούτος που συγκέντρωσε η οικογένειά του, τα κακομαθημένα, σπάταλα, ανόητα παιδιά του (πόσο, αλήθεια θυμίζει η απονομή στο γιο του, όταν ακόμα ήταν παιδί, ανώτατου στρατιωτικού βαθμού τους "Αλεξανδρινούς βασιλείς" του Καβάφη-πόσο οι εποχές επαναλαμβάνονται!). Και πάνω απ' όλα οι σκληρές μέθοδοι επιβολής του καθεστώτος, οι μηχανορραφίες, οι δολοπλοκίες, τα βασανιστήρια. Η απεικόνιση μιας δικτατορίας που είναι σαν να φωτογραφίζει κάθε δικτατορία. Μια διχτατορία έρχεται, όπως υπόσχεται, να σώσει τον τόπο. "¨Ολοι θεωρούσαν τον Τράγο σωτήρα της Πατρίδας, αυτόν που έθεσε τέρμα στους πολέμους των τοπικών αρχόντων, στον κίνδυνο μιας καινούργιας εισβολής από πλευράς των Αϊτινών, αυτόν που έβαλε τέλος στην ταπεινωτική εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες (...) και που, με την κυβέρνησή του έδωσε υπόσταση στη χώρα". Αλλά, βέβαια, το αληθινό πρόσωπό της δεν αργεί να φανεί, δημιουργώντας την αντίδραση, την απόφαση κάποιων να απαλλαγούν από τον τύραννο. Όπως πολύ χαρακτηριστικά λέει ένας από τους συνωμότες που υπήρξε και αυτός τρουχιλικός, "Ο Τράγος είχε αφαιρέσει από τους ανθρώπους την ιερή ιδιότητα που τους είχε παραχωρήσει ο θεός: την ελεύθερη βούληση".

Το βιβλίο δεν σταματά με το θάνατο του Τρουχίλιο. Το καθεστώς δεν έπεσε εύκολα. Ένας-ένας οι εκτελεστές συλλαμβάνονται ή σκοτώνονται. Η περιγραφή των βασανιστηρίων όσων συνελήφθησαν για να αποκαλύψουν τους συνεργάτες τους είναι τόσο ρεαλιστική και αποτρόπαια που δεν αντέχεται.

"Η γιορτή του Τράγου" είναι μια γοητευτική ανάμιξη ιστορίας και φαντασίας. Δεν θα 'πρεπε να το διαβάσουν μόνο όσοι αγαπούν τη λογοτεχνία. Θα 'πρεπε να το μελετήσουν κι όσοι πιστεύουν ότι μια διχτατορία μπορεί να είναι σωτήρια για ένα τόπο κι όσοι ακόμα, αν και ζουν σε δημοκρατικά πολιτεύματα συμπεριφέρονται σαν διχτάτορες.

Πηγή: http://anagnostria.blogspot.com/

ALWAYS KEEP A DIAMOND INYOUR MIND

και η "λάμψη" τούτης της μέρας με στέλνει
να ψάξω για διαμάντια
στις γραμμές των τραίνων που βιαστικά περνούν
κι εγώ δεν είμαι μέσα...

Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

MUSE

διάθεση ιπτάμενη και χορευτική έχω σήμερα,...όπως θα προσέξατε!
κι έτσι, συνειρμικά ήρθε και αυτό..

ART



Rita Ackermann

Στην αίθουσα τέχνης Pεβέκκα Kαμχή

Τρίτη, 5 Οκτωβρίου 2010

OLD LOVELY GROUP

σήμερα συνάντησα τυχαία ένα καλό φίλο που είχα χρόνια να τον δω, είχαμε φτιάξει μαζί κι ένα γκρουπάκι και παίζαμε όμορφες μουσικές...σαν κι αυτή που θ' ακούσετε,
του αφιερώνω ένα από τα τραγούδια που λέγαμε.. ένα από τα αγαπημένα μου

Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

PEARLS UNDER THE MOON

η καληνύχτα μου θα έχει το χρώμα των μαργαριταριών
που λάμπουν στο φως της σελήνης
κι αποκαλύπτουν

τις αθώες καρδιές
τις τρυφερές σκέψεις
και τα γλυκά όνειρα..

Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

A WALTZ



κυριακάτικο μεσημεράκι, νοσταλγικό waltz σε jazz εκδοχή και μια ατμόσφαιρα ολοκάθαρη και φωτεινή για να φωτίζει και τις σκέψεις μας1

Παρασκευή, 1 Οκτωβρίου 2010