Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

LA VIE EST DROLE



όταν συνειδητοποιώ το προφανές!

ότι τη ζωή πρέπει να την αντιμετωπίζεις με χιούμορ
ότι η ζωή αγαπάει τους τολμηρούς
ότι η ζωή αγαπάει τους τρελούς
ότι η ζωή αγαπάει τα παιδιά
ότι η ζωή λατρεύει τα παιχνίδια
και τα παραμύθια!!

τότε καταλαβαίνω γιατί οι άνθρωποι (βάζω πρώτο τον εαυτό μου) αισθάνονται δυστυχείς!
γιατί απλώς δεν την κατάλαβαν. Ποιά??? τη ζωή φυσικά που φωνάζει, μόνη στο πέλαγος, για μια ματιά, για μια στιγμή, για ένα παιχνίδισμα των βλεφάρων!

γι' αυτό κι αυτό το τραγούδι το αφιερώνω στη ΖΩΗ...
αλλά εμείς οι αδαείς, τόσο απορροφημένοι από τον εαυτό μας...