Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2010

TED HUGHES









painting by Lito San Juan



Η Πόλη

Τα ποιήματα σου μοιάζουν με το σκοτεινό κέντρο μιας πόλης.
Τα μυθιστορήματα, τα διηγήματα, τα ημερολόγιά σου είναι προάστια
Αυτής της μεγάλης πόλης.
Τα ξενοδοχεία παραμένουν φωτισμένα όλη νύχτα σαν κτήρια γραφείων
Γεμάτα μελετητές, ιερείς, προσκυνητές. Τη νύχτα είναι που
Μερικές φορές περνάω οδηγώντας. Ασυναίσθητα
Περνάω οδηγώντας, πηγαίνοντας αργά, απλώς
Περιπλανώμενος μέσα στο δικό μου σκοτάδι, συλλογιζόμενος
Τι έκανες. Σχεδόν πάντα
Σε βλέπω φευγαλέα - σε κάποια διασταύρωση,
Να κοιτάς προς τα πάνω, σαν χαμένη, εξήντα ετών.
Το πλήθος μαζεύεται γύρω σου. Εσύ στέκεσαι ακίνητη σαν βράχος.
Το πρόσωπό σου, κάτω από το πράσινο ή πορτοκαλί φως,
Σαν του Ινδιάνου της ερήμου, άγριο, σαστισμένο.
Θέλεις να ρωτήσεις κάτι αλλά δεν μπορείς.
Κοιτάς επίμονα όλα τα πρόσωπα
Προσπαθώντας να αναγνωρίσεις κάποιον.
Εκείνοι σε αγνοούν. Επειτα το φανάρι γίνεται κόκκινο
Και όλοι σε προσπερνούν βιαστικά.
Τότε με βλέπεις μέσα στο αυτοκίνητο να έχω κολλήσει το βλέμμα μου πάνω σου.
Σε βλέπω που αναρωτιέσαι: θα έπρεπε να τον γνωρίζω;
Σε βλέπω να συνοφρυώνεσαι. Σε βλέπω που προσπαθείς
Να θυμηθείς - ή αναπάντεχα να μη θυμηθείς.

Προδημοσίευση από τη συλλογή Ουρλιαχτά και Ψίθυροι (1998) του Ted Hughes

Μτφ. Βασίλη Μανουσάκη

Η συλλογή πρόκειται να δημοσιευθεί από τις Εκδόσεις Μελάνι.