Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΜΙΑ ΒΟΥΤΙΑ ΣΤΟ ΕΓΩ ΜΑΣ

Άνδρας: Λυπούμαι, δεν καταλαβαίνω καθόλου.

Κρισναμούρτι: Όταν αντιστέκεστε στον θυμό ή το μίσος, τι πραγματικά συμβαίνει; Κτίζετε έναν τοίχο ενάντια στο μίσος, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει. Ο τοίχος απλώς το κρύβει από σας. Ή αποφασίζετε να μην θυμώνετε, αλλά αυτή η απόφαση είναι μέρος του θυμού και αυτή η αντίσταση δυναμώνει το θυμό. Μπορείτε να το δείτε μόνοι σας αν παρατηρήσετε αυτό το γεγονός. Όταν αντιστέκεστε, ελέγχετε, καταπιέζετε, ή προσπαθείτε να ξεπεράσετε  - τα οποία είναι όλα το ίδιο πράγμα γιατί είναι έργα της θελήσεως - κάνετε πιο χοντρό τον τοίχο της αντίστασης και έτσι σκλαβώνεστε ολοένα και περισσότερο, γίνεστε πιο στενός, πιο μηδαμινός. Και είναι από αυτή τη μηδαμινότητα, από αυτή τη στενότητα από την οποία θέλετε να ελευθερωθείτε και αυτή τούτη η θέληση είναι αντίδραση που έχει δημιουργήσει ακόμα ένα φραγμό, ακόμα περισσότερη μηδαμινότητα. Έτσι πηγαίνουμε από την μια αντίσταση στην άλλη, από ένα φράγμα στο άλλο, πότε-πότε δίνοντας στον τοίχο της αντιστάσεως ένα διαφορετικό χρωματισμό, μια διαφορετική ιδιότητα ή κάποια λόγια υψηλοφροσύνης. Αλλά η αντίσταση είναι δεσμός και ο δεσμός είναι πόνος.

Άνδρας: Μήπως αυτό σημαίνει ότι, εξωτερικά, θα πρέπει κανέναν να τον κλωτσούν εδώ κι εκεί, όπως θέλουν οι άλλοι και ότι εσωτερικά θα πρέπει να αφήνει τον θυμό του και τα λοιπά αχαλίνωτα;

Κρισναμούρτι: Φαίνεται ότι δεν προσέξατε αυτό που ειπώθηκε. Όταν είναι ζήτημα ευχαριστήσεως, δεν σας πειράζει η κλωτσιά του, που είναι η αίσθηση της απόλαυσης, αλλά όταν αυτή η κλωτσιά γίνεται επίπονη, τότε αντιστέκεστε. Θέλετε να ελευθερωθείτε από τον πόνο και όμως προσκολλάστε στην ευχαρίστηση. Προσκόλληση στη ευχαρίστηση είναι η αντίσταση.
Είναι φυσικό να ανταποκρίνεστε. Εάν δεν ανταποκριθείτε φυσιολογικά στο τσίμπημα μιας βελόνας σημαίνει ότι είστε αναίσθητος. Επίσης, εάν δεν ανταποκρίνεστε εσωτερικά, υπάρχει κάτι το λανθασμένο. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο ανταποκρίνεστε και η φύση της ανταπόκρισης έχει σημασία, και όχι απλώς η ανταπόκριση. Όταν κάποιος σας κολακεύει, ανταποκρίνεστε, και ανταποκρίνεστε επίσης όταν κάποιος σας προσβάλλει. Και στις δύο περιπτώσεις είναι αντίσταση - η μια της ευχαρίστησης και η άλλη πόνου. Την μια την κρατάτε και την άλλη είτε την περιφρονείτε ή θα θέλατε να ανταποδώσετε. Και τα δύο είναι αντίσταση. Τόσο το κράτημα όσο και η απόρριψη είναι μια μορφή αντίστασης. Και ελευθερία δεν είναι η αντίσταση.

Άνδρας: Έχω την δυνατότητα να ανταποκριθώ χωρίς την αντίσταση της ευχαριστήσεως ή του πόνου;

Κρισναμούρτι: Τι νομίζετε εσείς κύριε; Εσείς τι αισθάνεστε; Θέτετε την ερώτηση σε μένα ή στον εαυτό σας; Αν ένας ξένος, ένας εξωτερικός παράγων απαντήσει σ' αυτήν την ερώτηση για σας, τότε εσείς βασίζεστε πάνω σ' αυτόν και αυτή η εξάρτηση γίνεται η αυθεντία που είναι αντίσταση. Και τότε θέλετε πάλι να ελευθερωθείτε από εκείνη την αυθεντία. Έτσι μπορείτε να κάνετε αυτήν την ερώτηση σε κάποιον άλλο;

Άνδρας: Μπορείτε να μου το υποδείξετε και αν το δω, τότε δεν τίθεται ζήτημα αυθεντίας, έτσι δεν είναι;

Κρισναμούρτι: Αλλά σας δείξαμε αυτό που πραγματικά είναι. Δείτε αυτό που πραγματικά είναι, χωρίς να ανταποκριθείτε σ' αυτό με ευχαρίστηση ή με πόνο. Ελευθερία είναι το να βλέπει κανείς. Το να βλέπει κανείς, είναι ελευθερία. Μπορείτε να δείτε μόνο όταν υπάρχει ελευθερία.

Άνδρας: Αυτό, το να βλέπει κανείς, μπορεί να είναι ένα έργο ελευθερίας, αλλά τι αποτέλεσμα θα έχει πάνω στα δεσμά μου, που είναι αυτό που είναι, που είναι αυτό που βλέπει κανείς;

Κρισναμούρτι: Όταν λέτε ότι το να βλέπει κανείς μπορεί να είναι ένα έργο ελευθερίας, είναι μια υπόθεση, επομένως και το να βλέπετε εσείς ο ίδιος είναι μια υπόθεση. Τότε, δεν βλέπετε πραγματικά αυτό που είναι.

Άνδρας: Δεν ξέρω κύριε. βλέπω την πεθερά μου να μου φέρεται άσχημα, θα σταματήσει επειδή το βλέπω;

Κρισναμούρτι: Δείτε τη δράση της πεθεράς σας και δείτε τις δικές σας ανταποκρίσεις χωρίς την περαιτέρω ανταπόκριση της ευχαρίστησης ή του πόνου. Δείτε το σε ελευθερία. Η δράση τότε μπορεί να είναι να αγνοήσετε πλήρως αυτό που λέει ή να αποχωρήσετε. Αλλά, αποχώρηση ή αδιαφορία δεν είναι αντίσταση. Αυτή η χωρίς εκλογή επίγνωση είναι ελευθερία. Την δράση που πηγάζει από αυτήν την ελευθερία δεν μπορεί να την προβλέψετε, να την συστηματοποιήσετε, ή να την τοποθετήσετε μέσα στα πλαίσια της κοινωνικής ηθικής. Αυτή η χωρίς εκλογή επίγνωση δεν είναι πολιτική, δεν ανήκει σε κανέναν "-ισμό". δεν είναι το προϊόν της σκέψης.
Και μην πέσετε στην παγίδα να σκεφτείτε πως αποτελεί μια θρησκευτική προπαγάνδα..... που ίσως και να αποτελεί! Απλώς συλλέξτε τα ερεθίσματα που χρειάζονται για να κάνετε μια βουτιά στο εγώ σας και να αναρωτηθείτε εάν γνωρίζετε τον εαυτό σας.......

ήταν ένα απόσπασμα από το βιβλίο "Στη σιγή του νου" του Κρισναμούρτι
Εκδόσεις: Καστανιώτη