Τρίτη, 23 Μαρτίου 2010

Απόψε τι θα πεις

Απόψε τι θα πεις, φτωχή, μοναχική καρδιά,
Καρδιά μου τι θα πεις, καρδιά μου τότε μαραμένη,
Στην όμορφη πολύ, καλή πολύ, στην πολυαγαπημένη,
Που η θεία της ματιά ξανά σ' άνθισε αιφνίδια ?

- Θα βάλουμε τη δύναμή μας όλην, αίνους πια γι' αυτήν να
   ψάλλουμε:
Της αυθεντίας της η γλύκα, ταίρι ούτ' ένα.
Η σάρκα της, πνευματική, Αγγέλων άρωμα αποπνέει,
Και μ' ένδυμα φωτός μας ντύνει η ματιά της.

Είτε σε νύχτα είμαστε, είτε σε μοναξιά,
Είτε στο δρόμο είμαστε, είτε στο πλήθος μέσα,
Το φάσμα της στον άνεμο χορεύει ωσάν η δάδα,

Και κάποτε μιλά και λέει: "Όμορφη είμαι και προστάζω
Για την αγάπη τη δική μου το Ωραίο μόνο ν' αγαπάτε.
Εγώ είμαι ο Φύλαξ Άγγελος, κι η Μούσα, κι η Μαντόνα".

από τα "Άνθη του Κακού" Charles Baudelaire
μετάφραση: Γιώργος Σπανός
εκδόσεις: Πλέθρον