Τρίτη, 23 Φεβρουαρίου 2010

OSCAR WILDE - Dorian Gray

Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι, Όσκαρ Γουάιλντ (Oscar Wilde)
Συγγραφέας: Όσκαρ Γουάιλντ (Oscar Wilde)
Εκδόσεις: Γκοβόστης 1990
Είδος: Μυθιστόρημα
Μετάφραση: ΄Αρης Αλεξάνδρου

Λίγα λόγια: Ένα έργο σταθμός για τη σύγχρονη πεζογραφία το μοναδικό μυθιστόρημα του Όσκαρ Ουάιλντ. Πρόκειται για ένα κείμενο πρωτοποριακό, το οποίο εκδόθηκε στην τελική του μορφή το 1891 και θεωρείται ότι περιέχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα. Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι (1891) είναι το κατεξοχήν μανιφέστο του κινήματος του αισθητισμού, όπου κυριαρχεί το δόγμα 'η τέχνη για την τέχνη', ενώ η αναζήτηση του ωραίου και η επιδίωξη της ηδονής μέσω των αισθήσεων οφείλουν να είναι οι μοναδικές φιλοδοξίες του καλλιτέχνη...Ο Ιρλανδός συγγραφέας και ποιητής δημιούργησε στον κεντρικό του ήρωα ένα πρόσωπο εμβληματικό, τα βασικά στοιχεία του οποίου χαρακτηρίζουν πολλούς ανθρώπους της εποχής μας.
Θύμα της προσωπικής του ακτινοβολίας ο Ντόριαν Γκρέι, που ποζάρει ως μοντέλο σε ένα φημισμένο ζωγράφο, καταλήγει να ερωτευθεί την εικόνα του εαυτού του και την ομορφιά που εκπέμπει για τους άλλους. Συνειδητοποιώντας ότι η ομορφιά είναι κάτι παροδικό, αδυνατώντας να ωριμάσει, διότι η ωριμότητα προϋποθέτει εσωτερική καλλιέργεια, αγωνία και σε κάποιες περιπτώσεις οδύνη, τις οποίες ο ίδιος ούτε διαθέτει ούτε μπορεί να υποστεί, καταλήγει εν τέλει να κάνει συμφωνία με το διάβολο προκειμένου η ομορφιά του να διατηρηθεί για πάντα. Πράγματι, αυτό συμβαίνει, το πορτρέτο φέρει τα σημάδια της φθοράς του, σε αντίθεση με αυτόν που παραμένει αιώνια νέος και όμορφος. Αλλά ο Ντόριανσε παρά τον ακόλαστο τρόπο ζωής τον οποίο κρατά κρυφό από την υψηλή κοινωνία στα μάτια της οποίας παραμένει ένας τζέντλεμαν, από ένα πλάσμα γεμάτο γοητεία μετατρέπεται σε μια όμορφη σκιά.
Το Βιβλίο σκανδάλισε την συντηριτική κοινωνία της εποχής. Ο λόγος του είναι αιχμηρός και ταράξε τα λιμνάζοντα νερά της βικτωριανής Αγγλίας...
Οι υπαινιγμοί για τις ακατανόμαστες αμαρτίες στις οποίες επιδίδεται ο ήρωας προκάλεσαν σκάνδαλο χρησιμοποιήθηκε δε ως αποδεικτικό στοιχείο στη δίκη του Όσκαρ Ουάιλντ το 1895. Βέβαια, ούτε οι βρετανοί κριτικοί της εποχής επιφύλαξαν θερμή υποδοχή στο έργο αυτό, αν και τα λόγια του συγγραφέα του, "Αφήστε το βιβλίο μου, σας παρακαλώ, στην αθανασία που του αξίζει", αποδείχτηκαν μάλλον προφητικά.
Σήμερα, αν και έχουν μεσολαβήσει περισσότερα από εκατό χρόνια από τότε που πρωτοκυκλοφόρησε, η φαουστική ιστορία ηθικού ξεπεσμού του Όσκαρ Ουάιλντ εξακολουθεί να γοητεύει.
«Τα βιβλία που ο κόσμος αποκαλεί ανήθικα είναι τα βιβλία που δείχνουν στο κόσμο τη δική του αισχρότητα», Όσκαρ Γουάιλντ


Μικρό βιογραφικό: Ο Όσκαρ Ουάιλντ γεννήθηκε στο Δουβλίνο στις 16 Οκτωβρίου του 1854. Η μητέρα του, Τζέην Φραντσέσκα Έλτζι (Jane Francesca Elgee), ήταν επιτυχημένη συγγραφέας (γνωστή και με το ψευδώνυμο Speranza) ενώ ο πατέρας του, Σερ Ουίλλιαμ Ουάιλντ, ήταν επιτυχημένος ιατρός και χειρουργός. Μέχρι την ηλικία των εννέα ετών, λάμβανε μαθήματα κατ' οίκον ενώ την περίοδο 1864-1871 φοίτησε στο Portora Royal School, 160 χιλιόμετρα έξω από την πόλη του Δουβλίνου. Στη συνέχεια σπούδασε στο Trinity College μέχρι το 1874 όπου διακρίθηκε ως εξαιρετικός φοιτητής, κερδίζοντας για τις επιδόσεις του, το Χρυσό Μετάλιο Μπέρκλεϊ, το οποίο αποτελούσε την μεγαλύτερη τιμητική διάκριση για φοιτητή του κολεγίου. Του χορηγήθηκε επιπλέον υποτροφία για το Magdalen College της Οξφόρδης, όπου και συνέχισε τις σπουδές του μέχρι το 1878, λαμβάνοντας το βραβείο Newdigate για την ποιητική του σύνθεση με τίτλο Ραβέννα (Ravenna) και αποφοιτώντας με άριστα. Την ίδια περίοδο πρέπει να επηρεάστηκε από το ρεύμα του αισθητισμού και τις θεωρίες των John Ruskin και Walter Pater, οι οποίοι δίδασκαν στην Οξφόρδη κατά τη διάρκεια των σπουδών του. Μετά την αποφοίτησή του από το κολέγιο, ο Ουάιλντ εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο μαζί με τον φίλο του Φρανκ Μάιλς, γνωστό ζωγράφο της εποχής. Το 1881 δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή (Poems), η οποία έλαβε θετικές κριτικές, ενώ το ίδιο έτος ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη δίνοντας στο διάστημα αυτό συνολικά 140 διαλέξεις (αρχικά είχαν προγραμματίσει 50). Το 1884 γνώρισε την Κόνστανς Λόυντ, κόρη εύπορης Ιρλανδικής οικογένειας, την οποία παντρεύτηκε και μαζί απέκτησαν δύο γιούς τον Cyril και τον Vyvyan. Το 1888 εκδόθηκε ένα από τα πιο γνωστά έργα του, Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας και άλλα παραμύθια (The Happy Prince and Other Tales). Το μοναδικό μυθιστόρημα του, Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέη, εκδόθηκε στην τελική του μορφή το 1891, ενώ από το 1890 είχε παρουσιαστεί στο περιοδικό Lippincott's Magazine. Αρκετοί κριτικοί αναγνωρίζουν σε αυτό, αυτοβιογραφικά στοιχεία και παραλληλισμούς ανάμεσα στον κεντρικό ήρωα και τον συγγραφέα. Το ίδιο βιβλίο χρησιμοποιήθηκε εναντίον του κατά την διάρκεια της μεταγενέστερης δίκης του, κατηγορούμενος για ομοφυλοφιλία. Το Δεκέμβριο του 1892 παρουσιάστηκε η θεατρική του κωμωδία Η Βεντάλια της λαίδης Ουίντερμηρ (Lady's Windermere's Fan), η οποία έτυχε θερμής υποδοχής, ακολούθησαν τα Μία γυναίκα χωρίς σημασία (A Woman of No Importance 1893, Ένας ιδανικός σύζυγος (An Ideal Husband και The Importance of Being Earnest 1895.Το 1891 συνδέθηκε με τον ποιητή Λόρδο Άλφρεντ Ντάγκλας, γνωστό και με το ψευδώνυμο Bosie. Πατέρας του, ήταν ο 9ος Μαρκήσιος του Κουίνσμπερυ, τον οποίο ο Ουάιλντ μήνυσε τον Απρίλιο του 1895, μετά από προσωπικές επιθέσεις του μαρκήσιου και κατηγορίες περί ομοφυλοφιλίας του. Η πράξη του Ουάιλντ να κινηθεί νομικά κατά του μαρκήσιου, στράφηκε τελικά εναντίον του, καθώς βρέθηκε ο ίδιος κατηγορούμενος για ομοφυλοφιλία και τελικά καταδικάστηκε στις 25 Μαίου του 1895 σε καταναγκαστικά έργα δύο ετών, αφού είχε νωρίτερα συλληφθεί, στις 6 Απριλίου. Η περίοδος της φυλάκισης επέδρασε στην υγεία του Όσκαρ Ουάιλντ, ο οποίος μετά την αποφυλάκισή του στις 19 Μαίου του 1897, πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του απομονωμένος από τον κοινωνικό του περίγυρο. Οι εμπειρίες του στη φυλακή καταγράφτηκαν στο ποίημα Η Μπαλάντα της φυλακής του Ρήντιγκ (The Ballad of Reading Gaol). Στη φυλακή, ο Ουάιλντ έγραψε επίσης ένα γράμμα προς τον Άλφρεντ Ντάγκλας, το οποίο παρέδωσε αργότερα στον Γκρος. Εκείνος δημοσίευσε ένα μέρος του (περίπου το 30% του περιεχομένου του) το 1905 μετά το θάνατο του Όσκαρ Ουάιλντ, υπό τον τίτλο De Profundis (Εκ βαθέων). Το 1908 αποτέλεσε τμήμα μιας συλλεκτικής έκδοσης έργων του Ουάιλντ και στη συνέχεια παραχωρήθηκε στο Βρετανικό Μουσείο με την συμφωνία να μην δημοσιοποιηθεί στο σύνολό του πριν το 1960. Το 1949 ο γιος του Ουάιλντ, Vyvyan Holland, δημοσίευσε εκ νέου το κείμενο, περιέχοντας και αποσπάσματα που δεν είχαν δημοσιευτεί παλαιότερα. Το βιβλίο εκδόθηκε τελικά στην πλήρη του μορφή το 1962. Ο Ουάιλντ θεωρείται ένας από τους κύριους εκπροσώπους του ρεύματος του αισθητισμού το οποίο αναπτύχθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στη Βρετανία και αποτέλεσε σε ένα βαθμό προέκταση του συμβολισμού στη Γαλλία. Πέθανε στις 30 Νοεμβρίου του 1900. Ο τάφος του βρίσκεται σήμερα στο Παρίσι.

Βιβλία του στα ελληνικά (επιλογή):
-Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι, Γκοβόστης 1990
-Ένας ιδανικός σύζυγος, Ύψιλον 2007
-Η ψυχή του ανθρώπου στο σοσιαλισμό, Στοχαστής 200
-Η σημασία να είσαι σοβαρός, Ηριδανός 2006
-Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας, Μπιλιέτο
-Η Δούκισσα της Πάδουας, Ηριδανός 2007
-Ο σοβαρότατος κύριος Ερνέστος, Ύψιλον 2007
-Η σημασία να είσαι σοβαρός, Ηριδανός 2006
-Ένας ιδανικός σύζυγος, Ηριδανός 2006
-Η βεντάλια της λαίδης Ουίντερμηρ, Ύψιλον 2006
-Η σπουδαία ρουκέτα, Μπιλιέτο 2005
-Μια ζωή επιστολές, Ηλέκτρα 2005
-Τέλενυ ή η άλλη όψη του νομίσματος, Ερατώ 1998
-Η παρακμή του ψεύδους, Στοχαστής 1999
-Σαλώμη - Αγία εταίρα, Γκοβόστης 1990
-Ο κήπος με τις ροδιές, Στοχαστής 1995
-De profundis, Γκοβόστης 1990
-Η μπαλάντα της φυλακής του Ρήντινγκ, Εκάτη 1999
-Το πορτραίτο του κυρίου W.H. και 12 ποιήματα, Οδός Πανός – Σιγαρέτα 1982
-Το έγκλημα του λόρδου Αρθουρ Σάβιλ, Γκοβόστης 1989
-Το μοντέλο εκατομμυριούχος, Στοχαστής 1993
-Φλωρεντινή τραγωδία, Γκοβόστης 1990
-Ιστορίες για παιδιά, Παπαδόπουλος 1997
-Ο Ψαράς και η ψυχή του, Ηριδανός 1990

Το διάβασα στο: http://koinotopia.gr/site/index.php?option=com_content&view=article&id=70:2009-10-26-23-01-03&catid=8:2009-10-18-20-48-00&Itemid=9