Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2009

CHARLES BAUDELAIRE


ΚΑΡΟΛΟΣ ΜΠΩΝΤΛΑΙΡ

Είναι πασίγνωστο ότι ο Μπωντλαίρ είναι ο πιο μελωδικός ποιητής της Γαλλίας, αλλά σύγκαιρα τα ποιήματά του περιέχουν και διανοήματα, που οι ρίζες τους βρίσκονται βαθιά μες στην πνευματική ζωή των αιώνων, μηνύματα με ψυχολογικά προβλήματα που προβάλλονται ανάγλυφα, γυμνά, γεγονός πρωτάκουστο στην εποχή του.
Μέσα από το σαρκασμό, την ειρωνεία, το συμβολισμό, το ρομαντισμό, το ρεαλισμό. Προβάλλει ο χριστιανός. Ο έντιμος άνθρωπος, η τρυφερή ανθρώπινη ψυχή έτοιμη να συγχωρήσει και να αγαπήσει.
Μέσα από την ειρωνεία και το σαρκασμό ξεχύνεται το κύμα της αγάπης για το ιδανικό του, την ΟΜΟΡΦΙΑ, την καλλιτεχνική ομορφιά, τη μόνη που αναγνωρίζει. Το φυσικό το απεχθάνεται και εκφράζεται έτσι: "Η γυναίκα είναι φυσική δηλαδή βδελυρή" ή "Περάστε στην εξέταση, αναλύστε καθετί που είναι φυσικό, θα το βρείτε φρικτό". Εγκωμιάζει το φτιασίδι και τους τεχνητούς παραδείσους , εγκωμιάζει το "παράδοξο φυτό" για να συνοψίσει : Τη μεθυστική μονοτονία του μετάλλου, του μαρμάρου και του νερού.

Η ανία, καρπός της βαθιάς αδιαφορίας

Παίρνει τις διαστάσεις της αθανασίας.

Ό,τι απομένει δεν είναι πια, ω ζωντανή ύλη!

Παρά γρανίτης κυκλωμένος απ’ τον ακαθόριστο τρόμο,

Ναρκωμένος μες στο βάθος ανταριασμένης Σαχάρας`

Αρχαία Σφίγγα αγνοημένη απ’ τον ανέμελο κόσμο,

Ξεχασμένη πάνω στο χάρτη, που η διάθεση της αγριωπή

Δεν τραγουδάει παρά μόνο στις ακτίνες του ηλίου που γέρνει.

Αλλά αν, χωρίς ν’ αφεθείς στη γοητεία,

Το βλέμμα σου ξέρει να βυθίζεται στα βάραθρα,

Διάβασέ με, για να μάθεις να μ’ αγαπάς`

Ψυχή περίεργη που υποφέρεις

Και πορεύεσαι αναζητώντας τον παράδεισό σου,

Λυπήσου με!… αν όχι, σε καταριέμαι!

"ΤΑ ΑΝΘΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ" ξεπέρασαν το φράγμα του χρόνου. Η τόλμη και το μεγάλο ταλέντο του ποιητή νίκησαν. Παρ’ όλες τις πραγματικές και φανταστικές δυστυχίες που τον χτύπησαν. Ήταν ένας αισιόδοξος δημιουργός και δικαιώθηκε.
Σε ολόκληρο το έργο του, ο Μπωντλαίρ προσπάθησε να ενυφάνει την Ομορφιά με την Κακία, την βία με την Ηδονή, καθώς και να καταδείξει την σχέση μεταξύ τους. Παράλληλα με την συγγραφή ποιημάτων σοβαρών και σκανδαλιστικών για την εποχή, κατόρθωσε επίσης να εκφράσει την μελαγχολία και την νοσταλγία.