Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2009

ΑΛΙΕΙΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΩΝ



Όπως όλες οι ανθρώπινες ιστορίες έτσι κι αυτή έχει μέσα της το καλό και το κακό, το άσπρο και το μαύρο, το χαρούμενο και το λυπητερό...και τίποτα ανάμεσα.
Κι είναι σαν το μαργαριτάρι που λάμπει στο φως του φεγγαριού, του ολόγιομου.
Νύχτα περπάτησε πάνω στην κουπαστή του πλοίου, με πόδια γυμνά και τα μάτια δεμένα.
Δε γλίστρησε όπως θα περίμενε εκείνος. Δε γλίστρησε, γιατί θυμήθηκε πόσο είχε πονέσει όταν έχασε εκείνη την ξεχασμένη λέξη...Εμπιστοσύνη?
Τώρα ξέρει πως δεν ξέρει την πραγματική της σημασία, μόνο που πιστεύει στα θαύματα...

ΤΟ ΘΑΥΜΑ
by Silena