Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2009

Ο ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ

Ένιωθε τις σταγόνες της βροχής στο πρόσωπό του
μα περπατούσε αφήνοντας τη σκιά του να τον ακολουθεί.
Σήκωνε κάποτε κάποτε ψηλά το πρόσωπο,
να νιώσει
να σιγουρευτεί πως είναι ζωντανός
προσπάθεια απεγνωσμένη
να πλάσει τη χλωμή του ύπαρξη
αυτήν την φτιαγμένη από πηλό
Τα χρώματα ωχρά προδίδουν τη παράδοξη επιμονή
μες στην ομίχλη της σκέψης του
το βλέπει καθαρά
είναι εκεί κι όμως δεν είναι
κινεί το σώμα κι όμως μένει στατικός
άγαλμα, μάρμαρο, υλικό ψυχρό χωρίς ζωή.

Silena 09